Starry Night Society ชมรมแสงเล็ก

The Singapore Show: Future Proof

2012-01-21T14:03:00.002+07:00

The Singapore Show: Future Proof : the next wave of contemporary art development in Singapore.

สิงคโปร์ นับได้ว่าเป็นเมืองต้นแบบ ของ “ความเจริญ” ในความหมายที่คนโดยทั่วๆไปเข้าใจได้ร่วมกัน นั้นคือ การมีตึกสูงระฟ้า อาคารทันสมัย สาธารณูปโภคครบครัน ระบบขนส่งมวลชนที่มีประสิทธิภาพ คุณภาพชีวิตประชากร ระบบเศรษฐกิจ รัฐสวัสดิการ หรือทุกอย่างที่เราพอจะฝันได้ว่าเป็นความเจริญของมนุษย์ ทุกอย่างรวมอยู่ที่นี่ แม้ว่าสิงค์โปร์จะเป็นเกาะเล็กๆที่มีประชากรไม่ถึง 6 ล้านคน แต่ไม่ได้ทำให้ประสิทธิภาพและความพยายามจะเป็นผู้นำทุกๆด้าน ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้อยลงแต่อย่างใด สิงค์โปร์ทั้งประเทศที่เป็นเหมือนบริษัทเอกชน พัฒนาเศรษฐกิจ สร้างแหล่งรายได้ให้ประชากร อำนวยความสะดวกแก่นักลงทุน จนกลายเป็นศูนย์กลางการค้าและการเงินที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก แม้ว่าเมื่อมองความเจริญผ่านรายได้ของประชากร และ ความเป็นอยู่จะทำให้เกิดความรู้สึกแห้งแล้งไร้ชีวิตชีวา เมื่อมนุษย์ต้องทำงานเป็นเหมือนฟันเฟืองหนึ่งในเครื่องจักรขนาดใหญ่ อาศัยอยู่ในอาคารสูง ที่แวดล้อมไปด้วยอาคารสูงบดบังทัศนียภาพ แต่ประเทศอย่างสิงค์โปร์ก็มี วิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยมและกลายเป็นตัวชี้วัดความเจริญและความเป็นผู้นำอย่างแท้จริงนั่นคือ นโยบาย สิงค์โปร์เมืองสีเขียว(Singapore The Green City) นโยบายนี้คือการอนุรักษ์ต้นไม้เก่าทั้งหมดและปลูกต้นไม้ใหม่

“ถ้าเมืองนี้ไม่มีต้นไม้ใหญ่ คงเป็นเมืองที่ไม่น่าอยู่และแห้งแล้งมากๆ”  

ปีที่ผ่านมาขณะที่ประเทศไทยประสบปัญหาอุทกภัย ที่สิงค์โปร์ก็มีปัญหาเช่นเดียวกัน ปัญหาน้ำท่วมที่สิงค์โปร์เกิดจากการขยายตัวของเมืองมากจนเกินไป ไม่มีพื้นดินที่จะรองรับน้ำฝน และทางระบายน้ำก็อุดตันไปด้วยเศษดินทรายจากการก่อสร้าง เป็นปัญหาที่แลกกับความเจริญอย่างรวดเร็ว ... ความท้าทายเรื่องการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมยังรอการพิสูจน์!

“ถ้าบอกว่าสิงค์โปร์เป็นประชาธิปไตย ต้องเรียกว่า ประชาธิปไตยเผด็จการที่ทำให้ประชาชนพอใจ เพราะรัฐจัดการให้ทุกอย่าง”

ผมมีโอกาสเข้าชมนิทรรศการ The Singapore Show: Future Proof น่าสนใจตั้งแต่การชื่อนิทรรศการที่พูดถึง “อนาคต!” นิทรรศการนี้จัดขึ้นที่ 8Q เป็นแกลลอรี่ส่วนขยายของ SAM(Singapore Art Museum) นิทรรศการครั้งนี้คัดสรรโดย ภัณฑารักษ์หนุ่ม 2 คนคือ David Chew และ Khairuddine Hori เป็นนิทรรศการที่รวบรวมศิลปิน 25 คน ซึ่งส่วนมากเป็นศิลปินรุ่นใหม่ เรียกได้อย่างเต็มปากว่า “เป็นอนาคตของศิลปะสิงค์โปร์”

:phunk Studio (in collaboration with Keiichi Tanaami) “Eccentric City: Rise and Fall” 2010, Tatebanko paper box structures with video installation, Variable dimensions, SAM Collection

งานของ :phunk Studio (in collaboration with Keiichi Tanaami) ได้เลือกใช้การพับกล่องกระดาษเป็นรูปทรงคล้ายอาคารสูงมียอดเป็นปิรามิด ติดตั้งให้ลอยจากพื้น ดูรวมๆเหมือนเมืองลอยได้ ด้านหน้าออกแบบลวดลายโดย Keiichi Tanaami ศิลปินชื่อดังชาวญี่ปุ่น มีสีสันสวยงาม ละลานตา เมื่อผู้ชมเดินอ้อมไปทางด้านหลัง กล่องกระดาษทั้งหมดจะค่อยๆเปลี่ยนสีเป็นขาวดำ ซึ่งออกแบบลวดลายโดย :phunk Studio

Donna Ong “Crystal City” 2009, Glassware, Variable Dimensions, Artist Collection

งานของ Donna Ong วิจารณ์ความเป็นเมืองที่สวยงามทว่าบอบบาง ผ่านแก้วใสที่ใช้ในชีวิตประจำวัน Donna Ong เลือกเครื่องแก้วหลายขนาดมาจัดวางซ้อนกันเหมือนรูปทรงของอาคารสูง

Charles Lim “Inside Outside” 2005, Photographs & ship radio connection, Variable dimension, Artist Collection

Charles Lim ศิลปินหนุ่มนักแล่นเรือใบทีมชาติสิงค์โปร์เลือกสำรวจพรมแดนทางทะเล ด้วยการแล่นเรือไปยังทุ่นลอยกำหนดเขตแดนทางทะเลของประเทศสิงค์โปร์ โดยถ่ายรูปสองรูป รูปแรกถ่ายจากเขตแดนภายในประเทศมองออกไปข้างนอกผ่านทุ่นลอย รูปที่สองถ่ายจากนอกเขตแดนเข้ามายังประเทศสิงค์โปร์ผ่านทุ่นลอยตัวเดิม Charles Lim สำรวจเขตแดนสมมตินี้รอบประเทศที่กำลังขยายตัวออกด้วยการซื้อทรายจากมาเลเซียมาถมทะเล เกาะเล็กๆแห่งนี้กำลังขยายตัว จนบางครั้งชาวสิงค์โปร์เองก็ลืมไปว่าเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำล้อมรอบ งานชุดนี้สะท้อนความรู้สึกที่ไม่มั่นคงที่อยู่ภายในจิตใจของชาวสิงค์โปร์ ที่ได้ชื่อว่ามีความมั่นคงทางเศรษฐกิจมากที่สุดแห่งหนึ่ง

Rober Zhao “If A Tree Falls in the Forest” 2008-2009, Series of photo prints and installations in 5 sections, Variable dimensions, SAM Collection

Robert Zhao แสดงภาพสิ่งมีชีวิตที่เราไม่แน่ใจว่ามันมีอยู่จริงหรือไม่ ธรรมชาติจำลอง การทดลองทางวิทยาศาสตร์ และ มายากลของยุคดิจิตอล เราไม่สามารถมั่นใจได้อีกแล้วว่าธรรมชาติที่เราอยู่รวมด้วยนั้นถูกประดิษฐ์ให้เป็นธรรมชาติได้มากแค่ไหน?

ศิลปินส่วนมากในนิทรรศการ สนใจประเด็นเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์การเมือง วัฒนธรรมกระแสรองในเมือง ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ อัตลักษณ์การกลับไปค้นหาตัวตนที่สัมพันธ์กับสภาพแวดล้อม และ วัฒนธรรมตามท้องถนน หากใครได้มีโอกาสได้ไปสิงค์โปร์ในช่วงนี้ อย่าพลาดชม นิทรรศการ The Singapore Show: Future Proof จัดแสดงไปจนถึงวันที่ 15 เมษายนนี้

สามารถติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ www.singaporeartmuseum.sg

Exhibition Date: 14th January to 15th April 2012

Various Venues: - Singapore Art Museum at 8Q (8 Queen Street, Singapore 188535) - 222 Queen Street, Singapore 188550 - SAM Front Lawn (71 Bras Basah Road, Singapore 189555) - The Substation (45 Armenia Street, Singapore 179936)

General Enquires: 6332 3200  Programmes Enquiries: 6332 4205

Museum admission applies. 

Open daily 10am to 7pm (last admission at 6.15pm), until 9pm on

Fridays  Free admission every Friday from 6pm to 9pm

สวนครัวโลก

2012-01-03T09:57:00.001+07:00

by Sutthinun Pratchayapruet on Monday, January 2, 2012 at 3:43pm

via https://www.facebook.com/notes/sutthinun-pratchayapruet/%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81/318208834869163

เชียงใหม่เขามีงาน “พืชสวนโลก” ที่อีสานปีนี้ตั้งใจจะให้มี ”สวนครัวโลก” คิดเบาๆแต่เอาจริงๆนะเธอ ตอนนี้ลงมือลุยแล้ว ทำแปลงสวนครัวประณีตข้างบ้าน เพื่อเป็นแบบอย่างให้คนที่คิดจะปลูกผักสนุกๆและรักสุขภาพให้ไฉไล โจทย์อยู่ตรงที่ว่า ปลูกผักอย่างไรให้สนุกและสมประโยชน์ทุกด้าน ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมามีผักรุ่นแรกออกมาให้เด็ดลงกระทะร้อนตอนเช้าๆกินกับข้าวต้มบ้างแล้ว ผักรุ่นใหม่กำลังจะงอก ส่วนผักไต่ราวกำลังยั้วเยี้ยไต่ราวออกตุ่มดอกให้เห็นบ้างแล้ว แตงกวา ถั่วพู ถั่วฝักยาว-ฝักสั้น บวบ ตำลึง น้ำเต้า ฟักทอง ชมจันทร์ คาดว่าจะทยอยเด็ดผลผลิตได้ในอีกกลางเดือนหน้า ทีนี้ละเธอเอ๋ย..เจี๊ยะกันแทบไม่ทัน จะสิ้นเปลืองมากเฉพาะผักเช่น คะน้า ผักกวงตุ้ง ผักกาดขาว ผักชีจีน ผักชีลาว สลัด ผักบุ้ง คื่นไฉ่ มะเขือ

พวกนี้ต้องปลูกมากๆแบบหมุนเวียน

ส่วนผักชูรสชูรักมีปะเลอะ ยี่หร่า สะระเหน่ กระเพา พริก โหระพา แมงลัก ฯลฯ

ส่วนผักผลไม้พื้นเมือง บ่ต้องห่วงปลูกสะสมไว้แล้ว ผักพวกนี้ดูแลง่าย ไม่มีต้องดูแลมาก ไม่ต้องฉีดยาใดๆ ถึงว่าเวลาก็ออกดอกออกผลมาเสนอตัวเอง ตอนนี้มีสะเดา มะรุม มะกล่ำ ยืนเป็นตัวหลัก คนที่ชอบรับรองท้องพลุ้ยแน่ 3ตัวนี้มีให้ชิมไม่อั้น วันละกี่เข่งก็ได้ ทำเมนูเด็ดได้สารพัด เรื่องอย่างนี้พูดไปก็เท่านั้น คนที่ไม่เคยสัมผัสก็เหมือนพวกวาสนาอักเสบนั่นแหละ จะรู้อะไรๆได้ในเมื่อมองโลกแคบเหมือนรู้เข็ม อยู่กับความเคยชินที่จำกัดจำเขี่ย เผลอๆคิดว่าตัวเองรู้แล้วพอแล้ว ทั้งๆที่พยาธิในท้องร้องซะลั่น

แปลงสวนครัวบ้านป่า

ได้ทำแปลงผักสาธิตไม่แพ้ของใครในโลกนี้

ออกแบบไว้ให้ปลูกง่าย ดูแลง่าย เดินชมง่าย เด็ดมาชิมสดๆง่ายๆ

มีผักสดปลอดสารพิษอวบกรอบอร่อยไม่พอหรอก

มันต้องสืบเนื่องไปถึงเรื่องการปรุงการชิมการคิดค้นสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ

ช่วงเว้นวรรคฝนอย่างนี้ ผมวางแผนยกครัวออกมากลางแจ้ง จัดการขุดเตาดาโกต้าดังที่เล่ามาเป็นระยะๆ ทดลองทำอาหารและขนมอบปิ้งย่างตุ๋นสารพัด เดินไฟฟ้ามาใช้แสงสว่างและกิจกรรมที่จำเป็น ถึงจะมีเตาหลุมแต่อาหารบางอย่างต้องการความร้อนฉับพลัน เช่น ผัดผักสดกระทะร้อน เราก็ยกเตาแก๊สออกมาด้วยสิครับ มุมล้างจานเดินก๊อกน้ำไว้ แล้วไปซื้อซิงค์ล้างจานแบบมือถือมาใช้ เห็นแล้วชอบใจมาก ขนขึ้นรถคุณเล็กมากาง แหม เธอเอ๋ยจ๊าบส์จริงๆขอบอก ใครเห็นก็อยากทดลองล้าง เอาเก้าอี้เตี้ยๆไปวาง นั่งล้างไปยิ้มไปยังได้เลยเธอ

Key Word: ประจำปีนี้

“ติดโชคอัพให้ชีวิต เลิกยึดติดกับดักตัวเอง”

แปลงผักและครัวโลกกำลังพัฒนาต่อไป ต่อไป

ลองอ่านตรงนี้ดูสิครับ.>.>

วันที่ 6-8 มกราคมนี้ ผมจะพาเพื่อนไปสวนป่า ไปหาครูบาเพื่อถ่ายชุดความรู้เกี่ยวกับชีวิต ซึ่งจะทำการเผยแพร่ในวงกว้างต่อไป แต่ไม่เท่านั้นหรอกครับ ที่จริงแล้วเป็นโอกาสอันดีของคณะที่ไป ที่จะได้เรียนรู้สิ่งที่แตกต่างออกไปจากชีวิตประจำวัน มี (iwhale+เรือพ่วง) (น้องปูอาสาดุสิต+คุณแม่) (น้องบีอาสาดุสิต+เรือพ่วงอีกสาม) ที่เหลือพวกหนุ่มๆ มีให้อีกสองห้องครับ อาราธนา’จานปูผู้อพยพพันธุ์ก๊ากไปนอนกับแม่หวี

นอกจากผลิตชุดความรู้แล้ว ก็ต้องใช้เวลาที่อยู่ที่สวนป่าให้คุ้มค่า เลยคิดกันว่าจะทดลองขึ้นโครงสร้าง star dome ดูเล่นสักหลัง น่าจะใช้เวลาสัก 3 ชั่วโมง ยังไม่ต้องทำผนังก็ได้ star dome เกิดขึ้นในญี่ปุ่น ใช้ซีกไม้ไผ่ 17 ท่อน มางอให้เป็นรูปครึ่งวงกลม แล้วขัดกันไว้ ก็จะได้โครงสร้างรูปครึ่งทรงกลมที่มีความแข็งแรง ทนพายุ ทนฝนหนัก มีอากาศถ่ายเทดี

แต่ว่าเผอิญผมเป็นพวกนอกตำรา ถ้าใช้ไม้ไผ่ทำ สวนป่ามีไม้ไผ่เยอะแยะครับ ทิ้งวิธีคำนวณไว้ เอามาสร้างค้างให้ถั่วหรือน้ำเต้าไต่ก็ได้ จะทำเป็นโรงเพาะเห็ดเพาะถั่วงอกก็ได้ จะเป็นที่ศาลากลางป่าก็ได้ หรือว่าเป็นที่พักให้กางเต้นท์ในโดมก็ได้ ผมคิดจะขึ้นโครงของ star dome ด้วยสายยางอากาศของตู้ปลา เสี่ยงเหมือนกันนะครับเนี่ย เพราะว่าสายยางมันอ่อนมาก แต่ว่าถ้ามัดจุดเชื่อมต่อให้แน่น เผลอๆ ก็น่าจะขึ้นรูปได้ แล้วเราก็ทิ้งเอาไว้ ดูสิว่าจะพังหรือไม่

ผมนะเป็นพวกร้อนวิชาตาเข ใครเสนออะไรมาพร้อมถลารับทำ ตอนนี้ตีแตกกิจกรรมออกมาไว้แล้ว.>.>จะตัดไม้ไผ่มาสร้างเป็นโดมวงกลมขนาดใหญ่ แล้วปลูกผักให้เลื้อยขึ้นไปคลุม ออกลูกมาก็จะห้อยโตงเตงหลายๆชนิด หลังจากล้อมรั้วแพะเสร็จ จะท.ท.ท.(ทำทันที) ส่วนโดมเจ้าตำหรับ ต้องรอให้เจ้าของต้นคิดมาแนะนำอีกที

หลังจากทุกอย่างลงตัว

ว่างเมื่อไหร่ก็จะชวนญาติเฮฮาศาสตร์มาปะทะกับสายญาติเฟสบุกต์

เอาให้ป่าแตกในปลายเดือนนี้หรือเดือนหน้าดีไหม

ระยะดังกล่าวนี้มีวันหยุดช่วงไหนบ้างละแห้ว..หาข้อมูลด่วน

รายการพัฒนาสังคมไทย ฉบับโมเดลมหาชีวาลัยอีสานจะได้เดินหน้าเสียที ผมคิดอย่างนี้ครับ จะชวนคนที่มีวิชาความรู้ออกจากเมืองกรุง มาย่องเบาเป็นครั้งคราว หรือจะมองหาที่พักผ่อนให้ชีวิตในบั้นปลาย เรื่องนี้คิดสั้นๆบ่ได้ ถ้าคิดไกลๆยาวๆเพื่อวางรากฐานการพัฒนาประเทศและสังคม

การกระจายคนที่มีความรู้ความสามารถ มีประสบการณ์รอบด้านสู่ชนบทสำคัญที่สุด

คนที่ว่านี้ก็คือคนน่ารักๆที่ผมรู้จักในFB.นี่แหละ แต่ละท่านธรรมดาที่ไหนละ ทักษะและความสามารถอัดแน่นเต็มพุง แต่ไม่มีโอกาสได้ออกมาแสดงฝีมือให้กระโดดโลดเต้นสู่สังคมภายนอก ประเทศไทยย่ำแย่ตรงที่ไม่มีนโยบายให้คนเก่งคนดีได้แสดงฝีมือนี่แหละ เอาคนที่มากความสามารถมาคุมกำเนิดพลังวิชาความรู้ไว้ในองค์กรและสถาบันที่แห้งแล้ง ปล่อยให้เดินไปเดินมารับ5,000 ตอนนี้ล่อใจไว้กับการขึ้นอัตราเงินเดือน เอาเงินเป็นเยื่อล่อให้คงอยู่กับสภาพเดิมๆ

ผมจึงชักชวนท่านผู้มีดวงตาเห็นธรรมที่อยากจะช่วยกันทำอะไรใหม่ๆ ออกมาสร้างหมู่บ้านโลกเป็นตัวอย่างดีไหม ทำให้ดู อยู่ให้เห็น ว่ามันมีเหตุและผลการดำเนินชีวิตมีความหมายได้ ช่วยผดุงสภาพธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ สร้างสุขภาวะที่สมดุลได้ เอื้อต่อตนเองและสังคมรอบข้างได

แสดงให้เห็นวิธีทำมาหากินที่ดีเชิงประจักษ์

คนเราอยู่ที่ไหน พื้นที่ตรงนั้นควรจะเจริญด้านกายภาพและจิตใจ สภาพรอบตัวรอบด้านงอกงามไม่เสื่อมโทรม ธรรมชาติไดรับการดูแลให้ฟื้นฟูขึ้นตามลำดับ รู้วิธีที่จะใช้ชีวิตร่วมกับธรรมชาติ การงานอาชีพประยุกต์ได้ ถ้าเป็นชุดความรู้ที่สมบูรณ์ เทคโนโลยีที่เหมาะสม ระบบการการเกษตรและอุตสาหกรรมที่คำนึงถึงชีวิตมนุษย์มากกว่าผลกำไรอย่างเดียว วัฒนธรรม จารีตประเพณี วิถีไทใช่ว่าจะเป็นของห่วยแตกที่ไหนเล่า สิ่งที่รับเข้ามาต่างหากที่กำลังสับขาหลอกให้คนไทยตายใจ สุดท้ายก็รับกรรมกันทั่วหน้า ด้วยไม่รู้ว่าจะนำพาประเทศชาติก้าวเดินไปในทิศทางใด

จะมอบชะตาชีวิตไว้ระบบการเมืองที่กะล่อนง่อนแง่น..ก็ไม่ว่ากัน
แต่ถ้าอยากจะหาคนร่วมคิดร่วมทำสิ่งดีๆใหม่ๆก็มาเช็คแฮนด์กัน
อยากจะมีชีวิตและสังคมใหม่ก็ต้องสร้างขึ้นมา
เรื่องพวกนี้..ปั่นแปะเอาได้ที่ไหนเล่า
หลังจากสร้างรังแบบ..นกน้อยแต่พอตัวเรียบร้อยแล้ว
เราก็มองหาจุดพอดีของการสร้างหมู่บ้านตามที่เราต้องการ
เราเลือกได้นี่ครับ จะเอาหรือไม่เอาอะไร

ลูกหลานเราก็จะมีคร็อสเรียนรู้ระดับต่างๆให้ช่วงปิดภาคเรียน

แม่บ้านแม่เรือน เรียนการฝีมือ การแปรรูป การผลิต การตลาด ตามสไตล์ของเรา

พ่อบ้านทำงานธุรกิจ การค้า การเกษตรอุตสาหกรรม ฯลฯ

โธ่ เดี๋ยวนี้ในป่านะ ยังมีเทคโนโลยีเชื่อมได้ทั่วโลก

ไม่งั้นผมจ๊ะจ๋าให้ท่านทั้งหลายอ่านกันได้รึ

อย่าไปงมโข่งอยู่กับสังคมเน่าๆในเมืองต่อไปอีกเลยยยย..

เรื่องนี้ตัดสินใจง่ายๆได้ที่ไหนละ นอกจากจะมานั่งมองตากัน คุยกันก่อน ต้องจับมือดูลายมือ ดูตำรา ดูลายแทงชีวิต ชวนทำอาหารที่อร่อยๆสนุกๆ ทดลองปลูกผักเด็ดผัก เดินชมคุณค่าของธรรมชาติ ซ่อมแซมความรู้สึกนึกคิดให้กระจ่าง

บางทีคนเราจะพบคำตอบให้กับตัวเองด้วยวิธีนี้ก็ได้นะ

“เธอจะวางตัวและหัวใจไว้ตรงไหนในยามที่สังคมผิดปกติเช่นนี้”

ไม่รักไม่ชวนหรอกนะคนสวย

อ้าว ! คนไม่สวยละ.>.> คนเรานี่..ไม่มีคนไหนไม่สวยหรอก สวยได้ทั้งข้างในข้างนอก ไม่ควรเอาความฉาบฉวยมาเป็นสรณะ เอาความดีความงามของชีวิตเป็นหลักการ ส่วนหน้าหวานอมเปี้ยวนั่นเป็นของแถมไม่ใช่สิ่งยั่งยืน คนเรานิสัยดีเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เราจะรู้ได้อย่างไรว่านิสัยดี อ๋อเรื่องนี้ต้องหาคนบอก จะมาทึกทักเอาเองไม่ได้หรอกนะเธอ

จะทำยังไงละถึงจะได้คำตอบ

จุดนี้แหละสำคัญ สวนป่าจึงทำแบบเชิญคุณญาติทั้งหลายได้มาใช้เวลาร่วมกัน สังสรรค์กันอย่างเครือญาติ เรียนรู้ที่จะเอาใจเขาใส่ใจเรา ต่อยอดความรักความเข้าใจให้ค่อยๆแตกหน่ออ่อน ความปกติสุขก็จะงอกงามในจิตใจของเรา

เอาความร้อนรน ความจู้จี้ ความพิลึกกึกกือมาหมัก

ของไม่ดีทั้งหลายเอามาทำเป็นปุ๋ยให้หมด

เราก็จะได้ผักสดๆกรอบอร่อยรับประทาน

ช่วงสาย มีแขกจากหาดใหญ่แวะมาคุยด้วย รศ.ปริญญา อรุณวิสุทธิ์ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการและพัฒนาบุคลากร มหาวิทยาลัยสงขลานัครินทร์ อาจารย์เล่าว่า มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ อำเภอหาดใหญ่ มีโครงการที่จะตั้งโรงเรียนประจำที่จังหวัดพัทลุง ผมคิดถึงเจ้าหนูพฤษา ทราบว่ามีโรงเรียนในเครือทำนองนี้อยู่ที่หาดใหญ่ด้วยแล้ว

เจ้าตาหวานกับครูสุจะเดินทางกลับเมือง2แคว ได้คุยกันจนยังไม่อิ่ม 2สาวมาทำอาหารมังสะวิรัติให้รับประทาน3มื้อ แม่หวีพาไปตัดกล้วย เก็บมะละกอ เก็บผัก เก็บเสาวรส เก็บน้ำเต้า กลับไปพิษณุโลก 2สาวฟังเรื่องหมู่บ้านโลกแล้วกะดีกะด้ากันใหญ่ อยากจะมาขออยู่ด้วย เกษียณแล้วจะมาอาสาพ่อ จะนวดให้พ่อ ทำกับข้าวให้ชิม ใช้ทำอะไรได้หมด จะขอจองบ้านจองโน่นจองนี่

ทำยังกับพ่อจะอยู่ด้วยเป็นร้อยปีอย่างนั้นแหละ

บอกว่า..ใจเย็นๆ รอจับฉลากก่อนสิหนู.>..

อิ อิ..

นิเวศน์เศรษฐกิจท่องเที่ยวเชิงลึก

2012-01-03T09:51:00.001+07:00

Poem Class 01

โดย อุเทน มหามิตร

บรรดาสัตว์สังคมชั้นสูงและชั้นต่ำ

เลิกแสดงสีหน้าอารมณ์ต้อนรับแขก

สมองทั้งก้อนสลายกระแสไฟฟ้าขั้วบวก

รดราดหลอดลมใหญ่ราวกับน้ำตาที่เย็นฉ่ำชื่น

ตกเทลงไปรวมเป็นแอ่งกว้างในถุงกระเพาะ

ซึ่งสามารถขยายความจุได้ไม่อั้น

ปฏิกิริยาเคลือบฉาบเคมีจำเพาะจับตัว

เป็นชั้นบันไดหินปูนทั่วผนังท้องไส้ป่วนปั่น

พยาธิใบไม้ ตัวกลม ตัวแบน แลปากขอ

รีบฉกฉวยช่วงจังหวะวิกฤติครั้งนี้

ป่าวประกาศเป็นแหล่งท่องเที่ยวและมรดกร่าง

ไม่นาน พยาธิต่างชาติไหลมาเทมาไม่ขาดสาย

สร้างสภาพถ่ายคล่อง, เกิดกากอาหารหมุนเวียน, ทัวร์

ห่าแบคทีเรียลง, ไวรัสและเชื้อโรคหน้าใหม่แพร่สะพัด

Hey Ho Let's Go ! 2012 !

2012-01-03T09:42:00.001+07:00

สวัสดีปีใหม่ 2555 HAPPY NEW YEAR 2012

The People's Revolution

2012-01-03T09:33:00.001+07:00

The People's Revolution

via :http://www.thinkwithgoogle.co.uk/quarterly/people/wael-ghonim-peoples-revolution.html

At the start of the year, the Arab Spring saw protests sweep through the Middle East and North Africa. In Egypt, the 'Facebook revolution' was powered by a unique coming-together of people and technology. Matthew Lee traveled to Cairo to meet one of those people caught up in the protests - Google's Wael Ghonim.

WORDS BY Matthew Lee

PHOTOGRAPHY BY Sam Christmas

When it comes to selecting the most iconic images of Egypt's revolution, several shots enter the frame. It's hard to forget the shocking pictures of thugs on camels attacking peaceful protesters in Tahrir Square or, a couple of weeks later on the same spot, the hugs, smiles, flags, and fireworks that greeted Hosni Mubarak's resignation after three decades in power. But perhaps the most powerful image is a blurry freeze-frame from a TV show – a close-up of a man sitting on a sofa and crying.

On February 7, the guest on Mona el-Shazly's popular talk show Al Ashira Masa'an, not usually a platform for dissent, had just been released from prison. Tired and vulnerable after 12 days of detention, Wael Ghonim repeatedly pledged his loyalty to his country and insisted that Egypt's revolutionaries were peaceful people with honorable intentions. As photos of some of those killed by pro-government forces were shown to him, he broke down and wept.

"I want to tell every mother and father who lost a son that I'm sorry, but it's not our fault," he said, his voice cracking. "It's the fault of those who have clung to power for so long and won't let go." Moments after he walked off stage, a message circulated on Twitter: 'The regime in Egypt was just demolished live on TV by a 30-year-old man's tears.' A quarter of a million people joined a new Facebook group: 'I authorize Wael Ghonim to speak on behalf of young Egyptian revolutionaries.' But he had no intention of being their leader.

Six months after he was interviewed on Dream TV, Ghonim – a Google marketing manager who is now on sabbatical – finds himself in an apartment in Al Rehab, 20 minutes from downtown Cairo. He's talking with conviction about how the revolution happened and why it was necessary. But it's with even greater conviction that he downplays his own role in the uprising.

This wasn't a revolution led by a single, charismatic individual. It was a leaderless movement that used the internet to galvanize millions of Egyptians. But it began with the death of one man.

In the summer of 2010, 28-year-old Khaled Said was killed in police custody. The photographs of his body that circulated online became a symbol of endemic police brutality. In response, Ghonim, acting alongside two others and taking the pseudonym 'El-Shaheeed' ('The Martyr'), set up a Facebook page called 'We are all Khaled Said.' It soon became a focal point for the growing unrest.

It was on that page that the first 'Silent Stands' were organized – political flash-mobs designed to send a sharp message to those in power. Participants, having received the details on Facebook, stood five meters apart to circumnavigate a ban on protests. They stood silently for a few minutes before going home without having said a word. Within a few weeks, the protests were taking place in towns and cities across Egypt, and throughout the Arab world.

"If you block people from accessing Facebook, it raises a flag
that you're scared [...] It reassured us that the people were strong."

"It was proof you could bring the internet to the streets," says Ghonim, who had been quick to realize the potential of the internet as a mobilizing tool. "Lots of political analysts, particularly in the West, argue that the internet can't help movements on the ground; that it can facilitate contacts between pre-existing groups but that a virtual group can't cross over into the real world. We proved this wrong."

As the movement gained momentum, there was talk among Mubarak's advisers of shutting down the social network, a ploy that Ghonim is sure would have backfired. "If you block people from accessing Facebook, it raises a flag that you're scared," he says. That is exactly what happened when the regime finally pulled the plug on January 27, two days after Ghonim organized a huge demonstration in Tahrir Square.

"Banning Facebook on January 27 helped us," he admits. "It reassured us that the people were strong and the regime was scared, so more people took to the streets. At that point, a lot of the people just watching and monitoring what was going on became convinced that they needed to be part of the action, while others who had been scared started to become more self-confident because they saw that the regime was weaker than they thought. I tweeted on January 27 that a government that is scared of Facebook and Twitter should govern a country like Farmville. If they're scared of their own people, then they're doing something wrong."

Newly emboldened by events in Tunisia, where President Ben Ali had recently been deposed, the talk among Egyptian activists turned from reform to revolution. "I asked people on the [Facebook] page if we could get hundreds and thousands on the streets," Ghonim recalls, "and the comments were, like, 'Let's do it!' and 'We're ready to die!'" Other activist groups in Egypt chose to protest alongside them. It was going to be a united show of strength – much more than just another protest.

On January 25, around 50,000 people across Egypt took to the streets; within four days it was closer to a million. On the evening of January 27, Ghonim tweeted: 'It seems the government is planning a war crime against the people tomorrow. We are all ready to die.' The following morning, while hailing a cab, he was taken by state security.

The authorities had one man behind bars, but by now the revolution had a momentum of its own. "On January 25, the Facebook page was instrumental," Ghonim says, "but from January 28, I had no control over it. There was no central management, nobody telling people what to do."

"The internet played a critical role in sparking the first event.
Without that it would have been very hard [to succeed]."

As the uprising grew, his Twitter prediction turned out to be accurate – the state resorted to violence. By the time of the TV interview, the fear factor was creeping back in. Mubarak was prepared for a fight, and people were nervous about the prospect of a long period of instability when the economy was already so weak.

But in that interview, Ghonim helped win over mainstream opinion, giving greater legitimacy to an increasingly broad movement. The mood across Egypt was changing. They had to keep fighting until Mubarak stepped down.

Looking back, how important does he think the role played by technology was to the revolution? Could the Egyptian people have succeeded even 10 years ago? "Ten years ago people were not as angry as they are today," Ghonim replies, "but the internet certainly played a critical role in sparking the first event – and without that it would have been very hard [to succeed]. The idea was that if thousands of people break the fear, tens of thousands will join them and hundreds of thousands will follow, then millions. The question was how to get thousands of people on the streets without access to the mainstream media [to spread the message]. The internet assumed the role of the mainstream media and played a critical role in sparking the revolution."

While acknowledging the importance of Facebook and Twitter, however, Ghonim strikes a note of caution when assessing the role they should play in future uprisings. "I think it's important that tech companies take a neutral role," he says. "They shouldn't support 'x' over 'y,' even if 'y' is clearly evil and 'x' is good. The best thing is to give people technology and let them sort it out themselves. You don't need to tell them what they should be doing. That's why we were successful."

As he gets up to leave, there's just time to ask him about the flip side of social media – what Evgeny Morozov calls 'the dark side of internet freedom' – its capacity to be used as a tool of control and misinformation. Perhaps unsurprisingly, Ghonim remains an optimist, retaining some of the Silicon Valley utopianism that has become the hallmark of his generation. "In the twenty-first century, the more you make restrictions, the more you are vulnerable," he argues. "The more open you are, the better it will be for you. In the long run, the idea of controlling the internet isn't an ideology that's sustainable."

ดาวเคราะห์น้อยเฉียดโลก

2011-11-08T14:16:00.001+07:00

เช้าวันที่ 9 พฤศจิกายน (ตามเวลาประเทศไทย) เฝ้าจับตาดูดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 ซึ่งจะโคจรเข้าใกล้โลกมากที่สุดที่ระยะ 319,000 กิโลเมตร จากโลก หรือประมาณ 0.85 เท่าของระยะห่างระหว่างโลกกับดวงจันทร์

ดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 ภาพถ่ายจากกล้องโทรทรรศน์วิทยุ Arcibo

ดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดย Robert McMillan ที่หอดูดาว Steward รัฐ Arizona มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 400 เมตร มีการสะท้อนแสงที่ค่อนข้างน้อย เนื่องจากมีคาร์บอนเป็นส่วนประกอบหลัก ใช้เวลาหมุนรอบตัวเองประมาณ 18-20 ชั่วโมง และมีวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ประมาณ 1.22 ปี

ในปีแรกของการค้นพบ 2005 YU55 ได้สร้างความตระหนกให้กับผู้คนเป็นจำนวนมาก เนื่องจากมีกระแสข่าวลือว่าดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 จะพุ่งชนโลกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่จากการคำนวณอีกครั้งของนักดาราศาสตร์จากหอดูดาว Arecibo (Arecibo observations) พบว่าในระยะ 100 ปีข้างหน้า ดาวเคราะห์น้อยดังกล่าวจะไม่ชนโลกอย่างแน่นอน

เส้นทางการโคจาของ 2005 YU55

ปัจจุบันดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 ถูกจัดอันดับความอันตรายไว้ที่อันดับ 1 ตามตาราง Torino scale คือแค่เฉียดผ่านเข้าใกล้โลกเท่านั้น แต่ไม่มีอันตรายใดๆ ต่อโลก และในวันที่เข้าใกล้โลกมากที่สุดคือวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 6.28 น. (ตามเวลาประเทศไทย) จะมีอันดับความสว่างอยู่ที่ 11.2 มีตำแหน่งปรากฏ ณ บริเวณกลุ่มดาวนกอินทรีย์ (Aquila) และช่วงบ่ายวันที่ 9 พฤศจิกายน เวลาประมาณ 14.13น. ดาวเคราะห์น้อย 2005 YU55 จะเฉียดเข้าใกล้ดวงจันทร์ ที่ระยะ 239,000 กิโลเมตร และหลังจากนั้นจะเข้าใกล้โลกอีกครั้งวันที่ 19 มกราคม 2572 หรืออีก 18 ปีข้างหน้า

ตำแหน่ง ปรากฏของ 2005 YU55 ซึ่งจะเข้าใกล้โลกและมองเห็นได้ในระหว่างวันที่ 8-9 พ.ย. 2554 แต่เนื่องจากช่วงเวลาที่เข้าใกล้โลกมากที่สุด เป็นเวลากลางวันของประเทศไทย จึงไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์โดยทั่วไป

อย่างไรก็ตาม หนึ่งปีก่อนการกลับมาใกล้โลกอีกครั้งของ 2005 YU55 ประชาชนบนโลกอาจได้ลุ้นอีกเล็กน้อย เมื่อดาวเคราะห์น้อย 2001 WN5 จะเฉียดเข้าใกล้โลกที่ระยะ 248,000 กิโลเมตร

รายงานข่าวโดย

สมานชาญ จันทร์เอี่ยม

สำนักบริการวิชาการฯ

สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)

แหล่งที่มา

http://www.skyandtelescope.com/observing/highlights/133013563.html

http://neo.jpl.nasa.gov/news/news171.html

ข้อมูลเพิ่มเติม

http://en.wikipedia.org/wiki/2005_YU55

ที่มา : http://tinyurl.com/cqus9rs

ประชานิยมกับสังคมคาร์บอนต่ำ

2011-09-23T09:12:00.001+07:00

ที่มา : http://www.sarakadee.com/blog/oneton/?p=1007

เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
รัฐบาลฝรั่งเศสได้ประกาศนโยบายด้านพลังงานที่สำคัญประการหนึ่ง
ซึ่งถือเป็นจุดหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญของประเทศฝรั่งเศส

กล่าวคือรัฐบาลฝรั่งเศสได้อนุมัติงบประมาณจำนวนเกือบ
5 แสนล้านบาท
เพื่อลงทุนในการสร้างอภิมหาโปรเจคผลิตพลังงานไฟฟ้าด้วยระบบกังหันลมนอกชายฝั่งทะเล
เป็นการยืนยันว่า จากนี้เป็นต้นไป ฝรั่งเศสจะเดินหน้าการผลิตไฟฟ้าทางเลือก
เพื่อลดปัญหาการปล่อยก๊าซเรือนกระจก จากการผลิตไฟฟ้าด้วยก๊าซหรือน้ำมัน
และขณะเดียวกัน ก็ลดการใช้พลังงานไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ด้วย

ฝรั่งเศสประกาศว่า
จะมีส่วนในการลดโลกร้อนอย่างจริงจัง โดยใช้พลังงานสะอาด

อีกประมาณ 4 ปีข้างหน้า
กังหันลมขนาดยักษ์จำนวนกว่า 1,200
แห่งตลอดแนวชายฝั่งทะเลด้านเหนือและด้านตะวันตกของประเทศ
จะผลิตกระแสไฟฟ้าเข้าสู่ระบบได้ประมาณ 3,000 เมกกะวัตต์ คิดเป็นร้อยละ 4
ของปริมาณไฟฟ้าทั้งประเทศ และตั้งเป้าหมายว่าอีก 9 ปีข้างหน้า
การผลิตไฟฟ้าด้วยพลังงานลมจะได้กระแสไฟฟ้าประมาณร้อยละ 23
ของปริมาณการผลิตไฟฟ้าทั้งประเทศ

ที่ผ่านมาฝรั่งเศสมีความเชื่อเสมอว่า “พลังงานคืออำนาจ” และเป็นเวลาร่วมครึ่งศตวรรษแล้ว
ตั้งแต่สมัยชาร์ลส์ เดอโกล เป็นประธานาธิบดี
ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตไฟฟ้าจากพลังงานนิวเคลียร์อันดับต้น ๆของโลก ร้อยละ 80
ของการผลิตไฟฟ้ามาจากพลังงานนิวเคลียร์

เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไป โลกร้อนเป็นปัญหาใหญ่ของโลก
ประกอบกับเหตุการณ์โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ระเบิด จากสึนามิในเมืองฟูกูชิมา
ประเทศญี่ปุ่น ฝรั่งเศสยังยืนยันว่า
พลังงานคืออำนาจ แต่ที่มาของพลังงานได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว

พลังงานสะอาดและการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกคือคำตอบในอนาคตของประเทศแห่งหนึ่งที่มีขนาดพื้นที่
ประชากรและรสชาติความอร่อยของอาหารใกล้เคียงกับประเทศไทย

และวันที่ 22 กันยายนของทุกปี
ทั่วโลกได้กำหนดให้เป็น “วันปลอดรถ ลดโลกร้อน” หรือ CAR FREE DAY ซึ่งมีผู้คนมากกว่า 100 ล้านคน
จาก 1,500 เมืองทั่วโลก จะร่วมกันรณรงค์ลดการใช้รถ
ลดการใช้พลังงาน ลดภาวะวิกฤติโลกร้อน

แต่ที่ประเทศไทย เมื่อพรรคเพื่อไทยได้จัดตั้งรัฐบาลได้ไม่กี่วัน
ยังไม่ได้ประกาศจุดยืนด้านพลังงานว่าจะไปในทิศทางใด ไม่มีจุดยืนด้านสิ่งแวดล้อม เรื่องปัญหาโลกร้อนอย่างชัดเจน ได้ประกาศลดราคาน้ำมันเบนซิน 91 95
และน้ำมันดีเซลลงอย่างฮวบฮาบถึงลิตรละ 6-7 บาท ส่งผลให้ผู้คนแห่กันมาเติมน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลจนขาดตลาดทันที
และคาดว่าจะเป็นแรงจูงใจมหาศาลให้ผู้คนหันมาใช้น้ำมันเหล่านี้อย่างฟุ่มเฟือยอีกครั้งหนึ่ง

นักสังเกตการณ์หลายคนเห็นพ้องกันว่า
การจราจรในเมืองหลวงที่เคยติดหนักอยู่แล้ว แทบจะเป็นอัมพาตไปอีกหลายวัน
หลังจากผู้คนแห่ไปเติมน้ำมันกันอย่างล้นหลาม

นอกจากจะทำให้เงินอุดหนุนกองทุนน้ำมันหายไปเดือนละ 6,000
กว่าล้านบาทแล้ว รัฐบาลได้สร้างแรงจูงใจให้ผู้คนหันมาใช้รถยนต์ส่วนตัวกันมากขึ้น
สวนทางกับการแก้ปัญหาจราจร และสวนทางกับนโยบายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เพื่อหวังเอาใจคนจำนวนหนึ่งตามนโยบายประชานิยม

ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์
ประธานสถาบันสิ่งแวดล้อมไทยได้กล่าวว่า

“ ในช่วง 48
ช่วงโมงภายหลังราคาน้ำมันเบนซิน และดีเซลลดลง มีคนแห่ไปเติมน้ำมันดังกล่าว
ส่งผลให้ปริมาณ คาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศสูงขึ้นถึง 3,544 ตัน ทั่วประเทศ
วัดจากการเผาไหม้ของน้ำมันเบนซินเท่านั้น ไม่รวมดีเซล เข้าใจว่า
หากรวมเอาน้ำมันดีเซลเข้าไปด้วย ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์จะสูงมากกว่านี้แน่นอน
ทั้งนี้จากข้อมูลการใช้น้ำมันรวมก่อนประกาศ มาตรการนี้ เดือน กรกฎาคม 2554 พบว่า ปริมาณการใช้ เบนซีน 91 และ 95 อยู่ที่
7.49 ล้านลิตรต่อวัน แก๊สโซฮอล์ 91 และ 95 อยู่ที่ 12 ล้านลิตรต่อวัน ดีเซล อยู่ที่ 51.20
ล้านลิตรต่อวัน หลังจากประกาศ ทำให้ยอดการใช้เบนซินเพิ่มขึ้น แต่ปริมาณการใช้แก๊สโซฮอล์ลดลง
ส่งผลต่อสถานการณ์ดังกล่าว”

คนจำนวนมากคงทราบดีว่า น้ำมันแก๊สโซฮอล์ทั้ง 95 และ 91 มีส่วนผสมของเอทานอลไม่เกินร้อยละ 10 รถยนต์ระบบหัวฉีดสามารถใช้แทนน้ำมันเบนซินได้ทันที
โดยไม่จำเป็นต้องดัดแปลงเครื่องยนต์เลย

น้ำมันแก๊สโซฮอล์ถือเป็นพลังงานทางเลือกที่เริ่มได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศต่างๆ
แทบทุกทวีปทั่วโลก เช่น อเมริกา แคนาดา บราซิล เคนยา ปารากวัย สเปน สวีเดน
ออสเตรเลีย จีน ฯลฯ เนื่องจากเป็นพลังงานที่มีผลดีหลายอย่าง
เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม อีกทั้งยังผลิตจากวัตถุดิบธรรมชาติ อาทิ อ้อย กากน้ำตาล
และมันสำปะหลัง ซึ่งล้วนแต่สามารถจัดหาและปลูกขึ้นได้ใหม่ในเวลาอันสั้น

นับเป็นเวลาร่วมสิบกว่าปีแล้ว รัฐบาลหลายยุคที่ผ่านมา
ได้พยายามผลักดันและรณรงค์ให้ผู้คนหันมาใช้แก๊สโซฮอล์ เพื่อเป็นการลดการใช้น้ำมัน
และถือเป็นพลังงานสะอาดลดการเผาไหม้เชื้อเพลิง ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขึ้นชั้นบรรยากาศของโลก
ในขณะเดียวกัน ก็เป็นการสร้างงานให้กับเกษตรกรชาวไร่อ้อย มันสำปะหลัง
วัตถุดิบสำคัญในการผลิตเอทานอล

แต่ดูเหมือนไม่มีใครตั้งคำถามกับรัฐบาลดัง ๆ
ถึงจุดยืนในเรื่องนโยบายพลังงานอย่างจริงจัง ว่าจะเดินไปในทิศทางใด
หลังจากที่ผ่านมา รัฐบาลส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกพืช และสนับสนุนให้เอกชนตั้งโรงงานผลิตเอทานอลมาโดยตลอด ความไม่แน่นอนของนโยบายพลังงาน
ส่งผลให้ราคาพืชอ้อย มันสำปะหลังตกลงอย่างกระทันหัน

และ ภายในเดือนหน้า รัฐบาลประกาศจะลดภาษีให้กับรถยนต์คันแรก
ยิ่งเป็นการสร้างแรงจูงใจให้คนซื้อรถยนต์ส่วนตัวกันมากขึ้น ส่งเสริมให้คนใช้น้ำมัน สวนทางกับนโยบาย
สังคมคาร์บอนต่ำโดยสิ้นเชิง กล่าวคือ นับแต่นี้เป็นต้นไป
สังคมไทยที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศปีละ 350 ล้านตัน จะต้องไม่เพิ่มปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สู่ชั้นบรรยากาศอีกต่อไป
มีแต่จะทำให้ก๊าซเรือนกระจกลดลงเท่านั้น

สังคมคาร์บอนต่ำ หรือ Low Carbon
Society มีความหมายตรงตัว ไม่ได้ซับซ้อนอะไร กล่าวคือ
เป็นสังคมที่ ผู้คน ส่วนใหญ่หันมาร่วมมือกันลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนในทุกรูปแบบหรือในกิจกรรมต่างๆ
ที่เกิดจากการดำรงชีวิตปกติ โดยเฉพาะน้ำมัน เพื่อจะได้อยู่ร่วมกันในสังคมที่มีคุณภาพชีวิตที่ดี และเป็นปณิธานที่ประเทศทั่วโลกได้ให้สัตยาบันเอาไว้แล้ว

ที่ผ่านมารัฐบาลญี่ปุ่นได้รณรงค์ให้คนในประเทศลดการใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ถึงปีละ
2 ล้านกว่าตัน ตามนโยบายสังคมคาร์บอนต่ำ

แต่สำหรับประเทศไทย นโยบายประชานิยมลด แลก แจก
แถม ดูจะติดจรวดทิ้ง สังคมคาร์บอนต่ำไปไกลลิบอย่างไม่เห็นฝุ่น

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์
มติชน 11 กันยายน 2554

Symphony of Science - 'Our Place in the Cosmos' (ft. Sagan, Dawkins, Kaku, Jastrow)

2011-09-19T14:44:00.001+07:00

Henri Matisse

2011-09-06T07:24:00.002+07:00

Henri Matisse (31 December 1869 - 3 November 1954)
ข้อมูลเพิ่มเติม : http://en.wikipedia.org/wiki/Henri_Matisse

Top Rank ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น กับการสูญสิ้นความหลากหลายทางชีวภาพ

2011-09-05T12:15:00.001+07:00

โลกใบใหญ่ สิ่งแวดล้อม
ฐิติพันธ์ พัฒนมงคล : รายงาน
ที่มา : http://www.sarakadee.com/2011/02/01/top-alien/

จอกหูหนูยักษ์(Giant salvinia) เป็นวัชพืชร้ายแรงสุดชนิดหนึ่งของโลก
มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะเบียดแน่นเป็นแพขนาดใหญ่
ทำให้แสงแดดส่องไม่ถึงด้านล่าง ออกซิเจนละลายลงสู่แหล่งน้ำได้น้อย (ภาพ : ดร.ศิริพร ซึงสนธิพร)

องค์การสหประชาชาติประกาศให้ปี ค.ศ. ๒๐๑๐ ที่เพิ่งผ่านพ้นไป เป็นปีสากลแห่งความหลากหลายทางชีวภาพ (International Year of Biodiversity) เพื่อเสริมสร้างความตระหนักในความสำคัญของความหลากหลายทางชีวภาพ เนื่องจากพบว่ามีปัจจัยหลายประการก่อให้เกิดการทำลายความหลากหลายทางชีวภาพของโลก อาทิ การบุกรุกพื้นที่ป่า การทำกสิกรรมเชิงเดี่ยว โรคระบาด ภาวะโลกร้อน ตลอดจนการรุกรานของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น (Alien Species)

ปัจจุบันประเทศไทยมีสิ่งมีชีวิตที่เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นกว่า ๓,๕๐๐ ชนิด และยังมีผู้นำชนิดพันธุ์ต่างถิ่นใหม่ ๆ เข้ามาอยู่ตลอดเวลา ส่วนใหญ่เพื่อใช้ในการเกษตร เป็นสัตว์เลี้ยง ไม้ดอกไม้ประดับ หรือเก็บรวบรวมไว้ที่สวนสัตว์และสวนพฤกษศาสตร์เพื่อการอนุรักษ์

ศ.ดร. สมศักดิ์ ปัญหา ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวถึงสถานการณ์การรุกรานของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่กำลังเป็นภัยคุกคามความหลากหลายทางชีวภาพของไทยและของโลกว่า “ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นหมายถึงชนิดพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยปรากฏในถิ่นชีวภูมิศาสตร์หนึ่งมาก่อน แต่ถูกนำเข้ามาหรือเข้ามาเองโดยวิธีใด ๆ จากแหล่งอื่น การดำรงอยู่หรือสืบพันธุ์ของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและความสามารถในการปรับตัวในแหล่งใหม่

“ปรกติการเคลื่อนย้ายของสิ่งมีชีวิตไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ทั้งโดยธรรมชาติและจากน้ำมือของมนุษย์ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นบางชนิดเข้ามาในประเทศไทยแล้วกลายเป็นสินค้าเศรษฐกิจ อาทิ ข้าวโพด อ้อย ชุมเห็ดเทศ เป็ดเทศ เมื่อเราได้ประโยชน์จึงไม่รู้สึกว่าถูกคุกคาม แตกต่างจาก ‘ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน’ ที่เข้ามาแล้วสามารถตั้งถิ่นฐาน แพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง กลายเป็นชนิดพันธุ์เด่นในสิ่งแวดล้อมใหม่ที่อาจทำให้ชนิดพันธุ์ท้องถิ่นสูญพันธุ์ คุกคามความหลากหลายทางชีวภาพเดิม”

จอกหูหนูยักษ์ (สีเขียวเข้มกลางภาพ) เจริญเติบโตปกคลุมผิวน้ำ
แม่น้ำแม่กลองบริเวณวัดท่าล้อ อ.ท่าม่วง จ.กาญจนบุรี
เมื่อกลางปี ๒๕๕๓ ส่งผลกระทบต่อพืชพันธุ์ท้องถิ่น
อาทิ ตับเต่า ต้อยติ่งสาย (ภาพ : ดร.ศิริพร ซึงสนธิพร)

มติคณะรัฐมนตรีวันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๕๒ เรื่องมาตรการป้องกัน ควบคุม และกำจัดชนิดพันธุ์ต่างถิ่น นิยามหลักเกณฑ์การจัดกลุ่มชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในประเทศไทยออกเป็น ๔ รายการ ประกอบด้วย

รายการที่ ๑ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานแล้ว อาทิ หงอนไก่ฝรั่ง สาบเสือ เชื้อโรคแท้งติดต่อในโค มดคันไฟ หอยทากยักษ์แอฟริกา ปลาซักเกอร์หรือปลากดเกราะ ปลาช่อนแอมะซอน เต่าแก้มแดง นกพิราบ นกกระจอกใหญ่ เป็นต้น

รายการที่ ๒ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีแนวโน้มรุกราน อาทิ ผักเป็ดแดง กุ้งขาว ผีเสื้อหนอนเจาะผลเงาะ เพลี้ยแป้งอ้อย หอยนักล่าสีส้ม ปลาเทราต์สายรุ้ง
ปลาหางนกยูงไต้หวัน กบบูลฟร็อก นากหญ้า เป็นต้น

รายการที่ ๓ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีประวัติว่ารุกรานแล้วในประเทศอื่นแต่ยังไม่รุกรานในประเทศไทย อาทิ ป่านมะนิลา บุหงาส่าหรี ถั่วคุดสุ หอยนักล่าสีชมพู ปลาปิรันยา อีกัวนา นกหงส์หยก นกกิ้งโครงพันธุ์ยุโรป เป็นต้น

รายการที่ ๔ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานที่ยังไม่เข้ามาในประเทศไทย อาทิ โรคราของกุ้ง ผักแว่นใบใหญ่ เพลี้ยไฟกล้วยไม้ มดอาร์เจนตินา ต่อยุโรป หอยกะพงเมดิเตอร์เรเนียน กระรอกสีเทา เป็นต้น

ดร. ศิริพร ซึงสนธิพร นักวิชาการเกษตรชำนาญการ สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กรมวิชาการเกษตร ยกตัวอย่างจอกหูหนูยักษ์ เฟินน้ำต่างถิ่นที่พบการระบาดในแม่น้ำแม่กลอง ว่า “จอกหูหนูยักษ์เป็นวัชพืชน้ำร้ายแรงที่สุดชนิดหนึ่งของโลก เติบโตและขยายพันธุ์เร็ว กำจัดยาก เพราะต้นที่หักเพียง ๑ เซนติเมตรสามารถเจริญเติบโตเป็นต้นใหม่ได้ทันที ในเวลา ๓ เดือนเพิ่มน้ำหนักสดได้ถึง ๖๔ ตันต่อไร่ ใกล้เคียงกับผักตบชวา รอบปีที่ผ่านมาพบการแพร่ระบาดในแม่น้ำแม่กลอง ปกคลุมพืชท้องถิ่น อาทิ ตับเต่า-ผักพื้นบ้านที่ชาวบ้านนิยมเก็บมารับประทานจิ้มน้ำพริก ต้อยติ่งสาย-พันธุ์ไม้น้ำสวยงามพบเฉพาะลุ่มน้ำภาคกลาง

“นอกจากนี้ยังพบว่าสถานที่ที่มีจอกหูหนูยักษ์ขึ้นหนาแน่น น้ำจะเริ่มเน่า ปลาจะหายไป พันธุ์ไม้ใต้น้ำไม่มีการสังเคราะห์แสง สิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ จึงอาจสูญพันธุ์ไปจากแหล่งน้ำนั้น เพราะชั้นที่มีความหนา ๓๐-๔๐ เซนติเมตร ทำให้แสงแดดและอากาศไม่สามารถลอดผ่านลงไปได้ ขอเตือนให้ประชาชนเฝ้าระวัง พบเห็นที่ใดให้แจ้งทางการหรือกำจัดออกจากแหล่งน้ำด้วยการนำไปตากแห้งแล้วเผาหรือฝังกลบ”

โสมวรรณ สุขประเสริฐ เจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน สำนักความหลากหลายทางชีวภาพ สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กล่าวถึงแนวทางป้องกันปัญหาการรุกรานจากชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในภาพรวมว่า “ปัญหาการแพร่ระบาดของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นมักเกิดจากความไม่รู้ รวมถึงการลักลอบนำเข้าชนิดพันธุ์ต่างถิ่นแล้วปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ โดยขาดความตระหนักต่อผลกระทบของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานสิ่งแวดล้อม แผนการต่อไปของสำนักฯ คือการศึกษาว่าชนิดพันธุ์ต่างถิ่นคุกคามและส่งผลกระทบต่อชนิดพันธุ์อื่นในประเทศอย่างไร จำนวนเท่าไร มีผลต่อสังคม เศรษฐกิจ คิดเป็นมูลค่าเท่าไร เพื่อให้มีหลักฐานเป็นรูปธรรมสำหรับนำข้อมูลมาเผยแพร่และสร้างความตระหนักได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ที่สำคัญคือการหาวิธีควบคุมและกำจัดชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานแล้วใน

8เปื้อน เรื่องสั้น ตอน เซ็กซ์

2011-09-04T09:35:00.001+07:00

จัดพิมพ์ครั้งแรก สิงหาคม 2554 / จำนวน 150 เล่ม ความหนา 74 หน้า / ราคา 110 บาท

พิมพ์ที่ : ทากเปลือยการพิมพ์

คำนำ

เชื่อเถอะว่า ! ถ้าคุณนั่งเก้าอี้ตำแหน่งบรรณาธิการหนังสือ 8เปื้อน คุณต้องตาตื่น ลุกลน เตะเก้าอี้กระเด็น กระโดดสวบขึ้นไปยืนจังก้าบนโต๊ะ แล้วตะโกนออกมาว่า “ตอนนี้ ต้นฉบับรวมเรื่องสั้นที่เจ๋งที่สุดแห่งศตวรรษอยู่ในมือข้าแล้ว โฮก~ ” ค้างครู่หนึ่ง ก่อนจะทันรู้ตัว

“เซ็กซ์” คือโจทย์ที่โยนลงมาโครม !? มันไม่ใช่ความต้องการของใครคนใดคนหนึ่ง แต่มันเป็นความต้องการของเผ่าพันธุ์ และสิ่งนี้ นี่มัน ! ราวกับว่าเป็นเรื่องที่กลุ่มคนแปด-เปื้อนรอเขียนมาทั้งชีวิต ฉีดเข้าเส้นImprovise Dark da da ♫ โอกาสทองหล่นทับผู้ติดตามอ่าน 8เปื้อนอย่างช่วยไม่ได้จริงๆ และคงไม่ใช่เรื่องง่ายซะแล้วที่จะกลับไปขึ้นเตียงหลับนอนกับคู่ขาอย่างแช่มชื่นสวาทสนิทใจเหมือนก่อน

ภายในเล่ม เรียงไปตามเรื่อง ซึ่งตั้งใจจัดเป็นหมวดหมู่ดูวิชาการพิลึก เปิดเรื่องด้วยเซ็กซ์ลึกลับ วิตถาร หลอนเลียดูดและงดงามรูทวาร ซ้อนภาพ Surrealism เคลือบคลุมบรรยากาศเฉพาะ ขับเน้นอาการหน่วงในความมืดแทบคลั่ง ฉะนั้นกุมก้อนหัวใจที่ขยาดแขยงนั้นไว้ให้ดีหากเริ่มอ่านเรื่องสั้นของทศพล กับนฆ ปักษนาวิน จากนั้นถ่อกระโจนเข้าสู่เซ็กซ์ที่จุดสุดยอดถูกทำให้ด้อยค่า เพราะบาดแผล โรคเรื้อ สภาพจิตนั่นต่างหากคือจุดสุดยอดที่หลั่งซ้ำหลั่งซ้อนในชีวิต ลอกบาดแผลแห่งความทุเรศ อยากจะอ้วก เลอะและเละในเรื่องสั้นของวิวัฒน์ กับตวงพร ตลบหลังด้วยเซ็กซ์สนองบทพูดอย่างเหนือชั้น โหมดอารมณ์กระอักอาการจริตจะก้านส่อน้ำเสียงเสียดวิธีการเล่า ใช้ฉากเพียงฉากเดียว ไม่เสียเวลาจัดแสง ในเรื่องสั้นของเฮีย กับ i8 จวนจบเล่มแล้ว กรุณารูดซิปลง เข้าหมวดหมู่สุดท้าย ไม่ง่ายแต่ฮั้วโฮะได้น้ำขุ่นๆ นั่นคือเรื่องสั้นของอุเทน กับอดิศักดิ์ มันคือเซ็กซ์ที่เสียบทำลายศีลธรรมเสียป่นปี้ ขัดจารีตบารมีบ่มเพาะอันดีงามซึ่งสั่งสมมานมยานนานยาว ต้องนับถือว่าเป็นงานเขียนตกมันมั่วนิ่มสิ้นดี แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เมื่อรวมทุกๆ หมู่เหล่าเป็นหนึ่งใจเดียวกัน และแหกขาสไลด์ลงจากหอคอยงาช้างโดยพร้อมเพรียง ดูสิ ! ดูมันช่างเชิดหน้าชูตา 8เปื้อนเล่มบางๆ เข้าไปใหญ่

กราบเรียนผู้อ่านแปดเปื้อนที่รักทุกท่าน บุคคลนามว่า i8 ชื่อแสยะเหมือน ipad ที่ขยันแข่งออกรุ่นใหม่ไม่จบไม่สิ้นนั้น หาใช่นามปากกาไฉไลใหม่ถอดด้าม—เซ็งเอว ! เลิกเล่นลิ้นดีกว่า ความจริง i8 ก็คือนักเขียนรับเชิญผู้ยินยอมเปลื้องตัวอักษรเปลืองหัวร่วมแปดเปื้อนไปกับเรา อะแฮ่มๆ 8เปื้อนฉบับนี้ มีความยินดีล้นปรี่ ที่ได้รับเกียรติ จากนักเขียนรับเชิญ อุรุดา โควินท์ …รู้สึกขอบคุณจริงๆ

ถึงไหนแล้ว ! ขอนำเข้าหมวดวิชาการอีกสักนิดหน่อย ถามว่า ทำไมต้องถึงจุดสุดยอด? ตอบทันทีว่า เพื่อพิชิตขีดจำกัดภายในตัวเอง มักง่าย ลอกคำตอบนักปีนเขาแบบนี้ไม่ถูกต้องซะทีเดียว จุดสุดยอดคืออะไรกันแน่ ?!เหมือนมีเพลโตสักสิบคนโพลงขึ้นว่า Whatis art? จุดสุดยอดคืออะไร? คำถามมีค่าอย่าทิ้ง คำตอบในจุด สุดยอดเดียวกันย่อมอุดมไปด้วยความหลากหลายทางอารมณ์-ความคิด-ความอ่าน-ความใคร่ ฯ ไม่ควรด่วนสรุปสากลเซ็กซ์ เพราะเป็นการซ้ำเติมต้นไม้กระดาษ ถือว่าสบประมาททางนิเวศวิทยาอย่างบ้องตื้น

สัมพัทธภาพสอดใส่ในมิติของเซ็กซ์ มากเทียบเท่ามิติกาลอวกาศ คร่อมกฏแรงพื้นฐาน ควบเซ็กซ์ระหว่างอนุภาคสสาร ข้ามพ้นฟิวชันเซ็กซ์ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์กระซิบกระซาบวงใน และหากตัดช่องว่างมิติแต่พอตัวเพื่อกล่าวให้ถึงที่สุดคือ เซ็กซ์นำสู่ไปความเป็นอมตะในเชิงไร้แก่นสาร หรืออาจอุปโลกน์เซ็กซ์คือโลกคู่ขนาบพระนิพพานที่ละทิ้งการยึดติดตัวตนนี่เอง ช่างน่าฉงน

“ความรู้เรื่องเซ็กซ์สำคัญน้อยกว่าจินตนาการว่าด้วยเซ็กซ์” รูปประโยคที่สมบูรณ์เป็นแบบนี้! ไอน์สไตน์มีปัญหาเกี่ยวกับการพูดมาตั้งแต่เด็กจริงๆ นั่นแหละ

สุดท้ายนี้, ถ้าคุณตื่นต่อสิ่งเร้าได้ง่าย ใช่ มันกระตุ้นเราทั้งวันทั้งคืน โฆษณาการยั่วคลึงเต็มไปหมด โมะจนเกิดสับสน ไม่รู้จะช่วยตัวเองให้เสร็จต่อเนื่องยังไง ฉะนั้น, เปรอะไปด้วยกันในความแตกต่างที่ชวนแตกตื่นนี้เถิด ปลดซิปเขรอะสนิม รูดอ้าซ่าซักที ไม่ว่าของสำคัญของคุณจะใหญ่หรือเล็ก กว้างหรือแคบ เสื่อม ติดโรค รอเฉือน เฉือนไปแล้ว แต่ง-เติม เพิ่มอะไหล่ ฯลฯ ไม่ว่ายังไง ควักมันออกมาท้าทายยุคสมัย แหวกหว่างขาสังคมที่เหวี่ยงวนอารมณ์ความรู้สึกเราเนิ่นนานจนทำให้เซ็กซ์อุดมด้วยอคติ ปากว่าตาขยิบ มือถือสากปากถือศีล กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้อง น้ำคร่ำท่วมปาก มือไม่ชักอย่าเอาจู๋ราน้ำ อะไรทำนองนั้น ถามจริงๆ คนรุ่นคุณสอดใส่แช่คาไว้มานานแค่ไหนแล้ว เย็นชืด หด ชาด้าน หรือรู้สึกอย่างไรบ้าง บางทีคุณอาจคิดถึงไวอากร้าๆ ๆ แต่เดี๋ยวก่อน ! จริงแท้แน่นอนว่า 8เปื้อนทั้งเล่ม ปราศจากเชื้อภูมิคุ้มกันผ่องแผ้ว เช่นเดียวกับการถึงจุดสุดยอดเป็นเรื่องที่เราให้ความสำคัญน้อยพอๆ กับความสะอาดสะอ้าน

หมายเหตุ เมืองใหม่, สถานีที่อยู่ระหว่างสถานีหนึ่งกับอีกสถานีหนึ่ง : ทศพล บุญสินสุข / มหรสพสอดใส่ :นฆ ปักษนาวิน / อายแสงนีออน, รอยแผลเป็น : วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา / ระยะอนันต์บนปากอ่าว, เอากับขี้: ตวงพร ปฏิปทาพานิชย์ / แรงจี : เฮีย / ต้อง A เท่านั้น : i8 -อุรุดา โควินท์ / เข้า, เป็นเลิศที่สุดอับอาย : อุเทน มหามิตร / นิพพานังสังวาสยสูตร : อดิศักดิ์ ด่านพิทักษ์

8เปื้อน เรื่องสั้น ตอน เหยื่อ

2011-09-04T09:29:00.002+07:00

Flash Fiction : I D
คำนำ : บรรณาธิการ 8เปื้อน

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่มาตุภูมิแห่งความแปดเปื้อน ยากใครเสมอเหมือน ร่วมผจญภัยไปกับสิ่งที่ถูกปลูกฝังมาแต่อ้อนแต่ออด เพื่อปลดแอกปัญญามรณาลึกลับภายในตัวคุณ" สาบานได้ว่านี่ไม่ใช่ประโยคเปิดสำหรับ 8เปื้อนเล่มแรก

มันเกิดขึ้นเร็วมาก เรื่องก็คือมีคนมารวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน เขียน Flash Fiction หรือเรื่องสั้นขนาดสั้น มีการตั้งโจทย์ให้เขียนกันอย่างเมามัน มีการชักชวนกันอย่างตูมตาม ต่อมาไม่นานก็ค่อยๆ เงียบ นิ่งค้างกรอบกระด้างเหมือนปลาตากแห้ง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในโลกโซเชียลเน็ตเวิร์ค แต่เดี๋ยวก่อน! กระแสการเขียน Flash Fiction ที่เกิดขึ้นก่อนนั้นยังคงลุกลามตามฟังก์ชั่นใหม่ๆ ต่อไปไม่หยุด

ขณะเดียวกัน อย่างเงียบๆ มีคนมาร่วมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน เขียนสิ่งเดียวกัน แต่ไม่ยอมยึดกรอบโครงสร้างดั้งเดิมและอุตริเฉพาะเจาะจงเจือมวลมืดของสารพิษปนเปื้อนบางอย่างลงไป กลายเป็น Flash Fiction: Improvise Dark da da ♫ จังหวะ 2 เสียงพ่วงท้ายนั้นเป็นอาการฮัมเพลงไม่ผิด โดยรวมรูปแบบก็ไม่ต่างกัน มีโจทย์ให้เขียนอย่างเมามัน มีการชักชวนกันอย่างตูมตาม แต่ยังไงไม่ทราบชัด อาจด้วยแรงที่ถูกกระทำ ถูกเสี้ยม ถูกกดหัวคิดไว้ กระตุ้นผสมสาร พิษดังกล่าว คนกลุ่มนี้ก็เริ่มผิดแผกแปดเปื้อนคล้ายอมนุษย์แต่ไม่ถึงกับกลายพันธุ์มีพลังวิเศษใช้ลูกตายิงเลเซอร์ได้ พวกเขาแค่เขียนหนังสือ แต่เดี๋ยวก่อน! หนึ่งในคนกลุ่ม นี้ คิดว่าควรเอาเรื่องสั้นพวกนี้รวมเล่ม ออกเป็นหนังสือ จำกัดจำนวนพิมพ์ วางขายเฉพาะบางร้าน แล้วเก็บเงินไปหิมาลัย ประเทศอินเดีย

คนที่คิด ไม่ใคร่ครวญให้รอบคอบ ภาระหนักอึ้งจึงตกเป็นของเขา ยากหลีกเลี่ยง แน่นอนว่าเขาทนขายขี้หน้าเล็กน้อยกับการรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการเล่ม เขาถูกเรียงคิวเปิดซิงโดยกลุ่มคนแปดเปื้อน เขาหัวหมุนในบางเรื่องที่ได้อ่าน จนเกิดอาการดัดตนข่มท่าน กำชับไม่เป็นภาษาว่าแต่ละคนจงปรับไปที่โหมดดาร์กของตนก่อนแล้วค่อยลงมือเขียนส่ง ไม่งั้นไม่ให้ผ่าน และโดยไม่ทันระวังตัว เขาเริ่มท้องเสีย ติดเชื้อเรื้อรังในกระเพาะลำไส้

8เปื้อนเรื่องสั้นเริ่มเป็นจริงเป็นจัง มันมีแนวทางแต่แรก แต่ไม่ชัดเจน กลุ่มคนที่เขียนส่งบ้างบ้าพลัง บ้างยังมึนงง มีบ้างยังขัดเขิน ไม่ยอมเปลืองหัวเกลือกกลั้วแปดเปื้อนจน สมองเกิดระงับคำสั่งชั่วคราว ต้องเร่งบำบัดโดยการขูดรีดการเขียนซะใหม่ ทั้งหมดก็เพื่อคนริอ่าน8เปื้อนจะต้องจำทนแปดเปื้อนตัวอักษรของอมุษย์ทั้ง 8ไปจนหมดเล่ม

มันไม่ใช่แค่นั้นสิ! การควบเน้นแนวทางของ Flash Fiction: Improvise Dark da da ♫ ได้ส่อสันดานว่ามันเป็นอะไรที่ไม่น่าพิศวาสชาตินิยม ถ้าอ่านแล้วยิ้มมันย่อมไม่ใช่ยิ้มประทับพิมพ์ใจ คือ มันไม่น่ารักหรอกแต่มันก็น่ารักในทำนองตอแหลแหลกลาญ เสแสร้งสุดลิ่มทิ่มประตู ถ้ามันจะนุ่มนวลนั่นก็ซ่อนอำมหิตมากทีเดียว ไม่ผิด! มันอวยเสรีภาพแต่หน่วงหนักในปมลึกของตนเอง 8เปื้อนมันเป็นหนังสือที่คนอ่านแล้วไม่น่าจะรู้สึกร่มเย็นเป็นสุขปลาดุกฟูอะไรอย่างนั้น พอทีเถอะ! เอาเป็นว่ามันเป็นเครื่องมือผ่าตัดที่หม่นมืด และแผลนั้นก็เรื้อรังมาเป็นชาติ

สืบเนื่องด้วยกลุ่มคนแตกต่างทางความคิดย่อมมีความแปดเปื้อนต่างรอยตำหนิ อันประกอบไปด้วยวิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา, อุเทน มหามิตร, ตวงพร ปฏิปทาพานิชย์, อดิศักดิ์ ด่านพิทักษ์, นฆ ปักษนาวิน, ทศพล บุญสินสุข, เฮีย และ i8 ความน่าสนใจคือทุกคนห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ และ เข้าเรื่องเสียที 8เปื้อนเล่มแรกนี้โจทย์คือ "เหยื่อ" ไม่ขออธิบายได้ไหม ยังไงซะ ความจริงก็คือเหยื่อ หนีไม่พ้น

"โขกสับเรื่องสั้นที่แปดเปื้อนเหล่านี้ด้วยการอ่านมันซะ ชีวิตคุณสะอาดผุดผ่องนักหรือไง อย่าบอกนะว่าคุณอยู่ร่วมในสังคมตอแหลไม่เป็น มองดูตัวเองสิ มีเมืองใหญ่ขังอยู่ภายในร่างคุณ ระบบสาธารณูปโภคบีบอัดยัดเยียด ยัง ! ยังไม่พอ ยังไม่พอ!" ยินดีต้อนรับเข้าสู่ความแปดเปื้อนอันเป็นปกติสุขที่สุดของเรา

8เปื้อน : เรื่องสั้น / วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา, อุเทน มหามิตร, นฆ ปักษนาวิน, ทศพล บุญสินสุข, อดิศักดิ์ ด่านพิทักษ์, ตวงพร ปฏิปทาพานิชย์, เฮีย, i8 / บรรณาธิการ, ปกและรูปเล่ม : อุเทน มหามิตร / พิสูจน์อักษร : 8 / จัดพิมพ์ครั้งแรก กรกฏาคม 2554 จำนวน 150 เล่ม ความหนา 60 หน้า ราคา 100 บาท / พิมพ์ที่ : ทากเปลือยการพิมพ์

William Blake

2011-09-04T09:02:00.002+07:00

- the visionary poets all get in no matter how mad they were:
William Blake died on Aug. 12, 1827 - impoverished, considered eccentric, if not a lunatic by his contemporaries, and with all of his writings languishing in obscurity…

To see a World in a Grain of Sand
And a Heaven in a Wild Flower,
Hold Infinity in the palm of your hand
And Eternity in an hour.

Hieronymus Bosch

2011-09-04T08:33:00.002+07:00

คอลัมน์'ร้อยฝันปันศิลป์' ในหนังสือพิมพ์ : แนวหน้า วันที่ 27/2/2011
เรื่องโดย : พญ.นภาพร ลิมป์ปิยากร' บทความ : bookishclub.com
สโมสรหนอนหนังสือ แหล่งรวมความรู้หลากสาขา'
ที่มา : http://www.artgazine.com/shoutouts/viewtopic.php?t=2724

Portrait of Hieronymus Bosch
--------------------------

Hieronymus Bosch เกิดที่ s-Hertogenbosch ในปี 1450 พ่อของเขาซึ่งนักประวัติศาสตร์คาดว่าน่าจะเป็นผู้สอนการวาดภาพให้กับเขาเป็น ศิลปินนามว่า Jeroen Anthoniszoon van Aken ผลงานส่วนใหญ่ของ Bosch เป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนาเช่นเดียวกันกับศิลปินชาวดัชท์ในสมัยนั้น แต่ต่างกันตรงที่งานของเขาเน้นในเรื่องศีลธรรมจรรยาโดยเฉพาะเรื่องบาปและนรก และมีการใช้สัญลักษณ์มากมายที่ยากแก่การตีความจนทำให้ดูเหมือนว่าเขาเป็นคน มองโลกในแง่ร้าย

The Marriage at Cana
-------------------

แม้ว่าผลงานในช่วงแรกของเขาจะยังไม่โดดเด่นหรือแตกต่างจากศิลปินในยุค เดียวกันมากนัก แต่ภาพ The Marriage at Cana ก็แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการใช้สีและความมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองได้ อย่างเด่นชัด

ส่วน The Seven Deadly Sins and The Four Final Events นั้นเป็นผลงานที่เขาเขียนไว้บนหน้าโต๊ะเป็นรูปวงกลมเกี่ยวกับบาปทั้งเจ็ดอัน ประกอบด้วย ความตะกละตระกราม ความเกียจคร้าน ความกำหนัด ความภาคภูมิใจ ความโกรธ ความอิจฉาริษยาและความโลภ ตรงศูนย์กลางของโต๊ะเป็นเสมือนดวงตามีภาพพระเจ้าปรากฏอยู่ซึ่งเตือนให้ มนุษย์เห็นว่าพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นทุกสรรพสิ่ง ส่วนมุมทั้งสี่นั้นเป็นภาพหนทางสุดท้ายที่มนุษย์ทุกคนต้องประสบนั่นคือ ความตาย วันหลังการตัดสิน นรกและสวรรค์ ภาพนี้ของ Bosch ถือเป็นภาพแรก ๆ ของเขาที่สะท้อนให้เห็นว่ามนุษย์มีความอ่อนไหวต่อปีศาจในตัวเอง และมักถูกชักจูงให้ทำความชั่วได้โดยง่าย

The Seven Deadly Sin
--------------------

ในช่วงกลางของชีวิต ภาพของ Bosch จะมีความสง่างาม มีสีสัน ความซับซ้อนและมีที่เคลื่อนไหวมากขึ้น The Hay -Wain Triptych เป็นภาพแรก ๆ ของเขาที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงไปในแนวทางที่เต็มไปด้วยจินตนาการ มีการแสดงความสับสนเหมือนฝันร้ายและความชั่วร้ายเยี่ยงปีศาจ ภาพประดับแท่นบูชานี้ส่วนตรงกลางมาจากภาษิตของเนเธอร์แลนด์ที่ว่า "The world is a haystack from which each takes what he can" แต่เน้นบาปเพียงข้อเดียว นั่นคือ ความโลภซึ่งเป็นที่มาของความไม่ลงรอยกัน ความรุนแรงหรือแม้แต่ฆาตกรรม

ทางด้านซ้ายของส่วนกลางภาพจะเห็นว่าเจ้าชายและพระราชาคณะเยื้องย่างอย่าง สบายอุราเพราะคนกลุ่มนี้ได้ครอบครองสมบัติอยู่แล้ว ถึงกระนั้นก็ตามพวกเขาก็ยังคงทำบาปที่เรียกว่า ความภาคภูมิใจอยู่ ความโลภยังนำมาซึ่งการโกงและหลอกลวงเห็นได้จากการที่แพทย์ตั้งโต๊ะที่ประกอบ ด้วยชาร์ทผู้ป่วยและแจกันเพื่อหลอกลวงเหยื่อของเขาว่าจะได้รับการบรรเทา ทุกข์ ศิลปินใช้ส่วนตรงกลางของภาพแสดงออกถึงกลลวงของปีศาจเพื่อหลอกล่อให้มนุษย์ ถูกชักนำจากสรวงสวรรค์ทางด้านซ้ายไปสู่ความน่าสยดสยองของนรกทางด้านขวา

The Garden of Earthly Delights
----------------------------

The Garden of Eden
Left panel
The Garden of EdenIn the leftmost panel, God presents Eve to Adam in the Garden of Eden. While set before the Fall of Man, some interpret the gaze of Adam upon his wife as lustful and indicative of the fact that man was doomed from the start. Another feature of note are the creatures found in Eden. Instead of a tranquil paradise, some of the creatures are fighting and feasting upon others.

+++

The Garden of Earthly Delights
Center panel
The Garden of Earthly DelightsThe center panel depicts an orgy of festivity and may be a warning to the viewer to avoid a life of sinful pleasure.

+++

Hell
Right panel
HellFinally, the rightmost panel illustrates Hell. Here, animals torture humans, completing a transformation of "simple" creatures into anthropomorphic superiors. People are treated to various nightmarish torments depicting the seven deadly sins.

+++

ส่วนงานที่เลื่องลือ มหัศจรรย์และยากแก่การเข้าใจที่สุดของ Bosch คงไม่มีชิ้นไหนเกิน The Garden of Earthly Delights ด้านซ้ายเป็นภาพสรวงสรรค์ของอีเดนที่อุดมไปด้วยสรรพสัตว์นานาชนิด และมีรูปพระบุตรเตรียมจะจัดงานแต่งงานให้กับอดัมกับอีฟตามแบบแผนปกติของภาพ คริสเตียน สวนในส่วนตรงกลางนั้นก็มีสภาพเหมือนสวนทางด้านซ้ายที่ประกอบด้วยหนุ่มสาว สวมกอดพลอดรักกันเป็นจำนวนมากโดยไม่มีคนแก่หรือเด็กเลย ด้านขวาซึ่งเป็นตัวแทนของนรกนั้นมีพื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยไฟและหมอก ควัน มีคนและปีศาจรวมตัวกันอย่างหนาแน่น บางคนก็กำลังถูกลงโทษจากการทำบาป เช่น ผู้ชายที่หันหน้าไปดูหลังของตนเองซึ่งวางอยู่บนกิ่งไม้ ภายในร่างกายกลายเป็นที่สิงสถิตของสิงสาราสัตว์ มนุษย์บางคนก็กลายเป็นเหยื่อของกระต่ายหรือเท่ากับแปลสภาพจากผู้ล่าเป็นผู้ ถูกล่า ภาพนี้ก็เป็นอีกภาพหนึ่งที่ Bosch ต้องการแสดงให้เห็นว่า หากมนุษย์ทำสิ่งที่ผิด ผลกรรมของพวกเขาจะชักพาให้พวกเขาตกนรกอย่างแน่นอน

แม้งานของ Bosch จะหนักไปทางเรื่องเกี่ยวกับศีลธรรมจรรยา แปลกประหลาดและตีความยากสักหน่อย แต่การที่เขาสามารถนำเสนองานที่มีเอกลักษณ์อย่างโดดเด่นทำให้เขาสามารถสร้าง ความมั่งคั่งจากผลงานได้ตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่ และชื่อเสียงของเขาก็ยังดำรงสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบันจากการที่งานของเขา กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับ Salvador Dali เจ้าพ่อ Surrealism ด้วย

Hieronymus Bosch

The Last Judgment (Brugge) Oil on wood 99.5 × 117.5 cm Groeningemuseum, Brugge, Belgium
---------------------------------

Hermit Saints Triptych Oil on wood 86 × 100 cm Palazzo Ducale, Venice, Italy
--------------------------------

Adoration of the Magi Oil on wood 138 × 138 cm Museo del Prado, Madrid, Spain
---------------------------------

The Martyrdom of St. Julia Oil on wood 104 × 119 cm Palazzo Ducale, Venice, Italy
----------------------------

The Temptation of St. Anthony Oil on wood 70 × 51 cm Museo del Prado, Madrid, Spain
------------------------------

St. Jerome at Prayer Oil on wood 77 × 59 cm Museum voor Schone Kunsten, Ghent, Belgium
------------------------------

Ship of Fools Oil on wood 58 × 33 cm Louvre, Paris, France
-------------------------------------

St. John the Baptist in the Wilderness Oil on wood 48.5 × 40 cm Museo Lázaro Galdiano, Madrid, Spain
-----------------------------------

เรื่องโดย : พญ.นภาพร ลิมป์ปิยากร
ติดตามเรื่องน่ารู้หลากหลายได้ที่ : http://www.bookishclub.com/
สโมสรหนอนหนังสือ แหล่งรวมความรู้หลากสาขา

ความจริงวันนี้

2011-09-04T08:28:00.002+07:00

ที่มา : http://tinyurl.com/3bafusz

September 2, 2011

คงปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวการสำคัญที่ทำให้โลกต้องเผชิญกับวิกฤตสิ่งแวดล้อมถึงขั้นสาหัสสากัณฑ์อยู่ทุกวันนี้ หนีไม่พ้นการบริโภคทรัพยากรทิ้งๆ ขว้างๆ ในอัตราและปริมาณมหาศาล ขับเคลื่อนโดยระบบเศรษฐกิจการตลาดที่ไม่คิดราคาต้นทุนที่แท้จริงของสิ่งแวดล้อม

สองวิชาว่าด้วยศาสตร์แห่ง eco หรือ oikos–“บ้าน” ในรากภาษากรีก ได้แก่ economic เศรษฐศาสตร์ และ ecology นิเวศวิทยา แม้จะเป็นการศึกษาเกี่ยวกับบ้านหรือโลกใบนี้ของเราเหมือนกัน แต่ระบบเศรษฐกิจที่มนุษย์สร้างขึ้นทุกวันนี้กลับกลายเป็นระบบที่ไม่สอดคล้องกับระบบผลิตในวงจรธรรมชาติเลย

เรียน eco เหมือนกันแท้ๆ แต่กลับพูดกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง

เลยกลายเป็นว่าสินค้าและบริการหลายอย่างในสังคมที่มีต้นทุนทางสิ่งแวดล้อมสูง เช่น พืชผักที่ใช้ยาฆ่าหญ้า ยาฆ่าแมลง และปุ๋ยเคมี ซึ่งใช้น้ำมันปริมาณมากในการผลิต สามารถขายได้ในราคาถูกกว่าพืชผักอินทรีย์ปลอดสารที่อาศัยการดูแลระบบนิเวศตามธรรมชาติในดินเกื้อกูลการเจริญเติบโต มันเป็นเรื่องที่ทำให้เข้าใจเศรษฐศาสตร์ระบบตลาดปัจจุบันได้ยาก ธรรมชาติใช้เวลา 60 ล้านปีผลิตน้ำมัน ขุดเจาะขึ้นเอามาเผาแล้วทำโลกร้อน เอามาผลิตปุ๋ยไนโตรเจนก็ทำให้โลกร้อนมากขึ้นไปอีก แถมทำลายระบบนิเวศในดิน ทำให้ดินตาย ชะลงน้ำลงทะเลก็ทำให้สัตว์ในทะเลตาย ซ้ำกระบวนการผลิตปุ๋ยก็ต้องลงทุนลงแรงสร้างโรงงาน บริหารโรงงาน ทำการตลาด ฯลฯ ใส่พลังงานลงไปมากขนาดนี้ เหตุไฉนพืชผักเคมีจึงราคาถูก สำหรับคนที่เรียนวิชาคำนวณบวกลบคูณหารแบบตรงไปตรงมา กดเครื่องคิดเลขทำบัญชีรายรับรายจ่ายอย่างไร ก็ไม่เห็นว่ามันควรจะถูกได้เลย

นี่คือความสามารถพิเศษของมนุษย์ เราสร้างระบบตลาดที่ไม่สะท้อนราคาที่แท้จริงของระบบธรรมชาติ ทั้งๆที่เราเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ต้องพึ่งพาระบบธรรมชาติเพื่อดำรงพื้นฐานชีวิต หายใจ กิน ขี้ ปี้ เยี่ยว เลี้ยงดูลูกหลาน เหมือนกับสัตว์อื่นๆ แต่เรากลับไปเข้าใจว่าระบบเศรษฐกิจการตลาดที่เราสร้างขึ้นมาทุกวันนี้คือ “ความเป็นจริง” ในชีวิตจริง และคนจำนวนไม่น้อยมองว่าพวกนักอนุรักษ์ นักสิ่งแวดล้อม เป็นคนที่ไม่มองโลกตาม “ความเป็นจริง”

แต่ความจริงก็คือ มันมีความเป็นจริงทางนิเวศและความเป็นจริงของสังคมมนุษย์ ทั้งนักนิเวศวิทยาและนักเศรษฐศาสตร์ต่างก็พยายามเข้าใจโลกตามจริง และเราขาดมุมมองทั้งสองไม่ได้เลย ตราบเท่าที่มนุษย์ยังเป็นสัตว์ และตราบเท่าที่มนุษย์ต้องอยู่ร่วมกับมนุษย์อื่น เพราะเราเป็นสัตว์สังคม เราแบ่งหน้าที่ทำงาน พึ่งพาอาศัยกัน

ทางออกของเราจึงต้องทำให้ความเป็นจริงทางเศรษฐกิจของสังคมมนุษย์สะท้อนความเป็นจริงทางนิเวศ ทั้งสองระบบ ทั้งสองมุมมอง ต้องไปด้วยกัน ส่งเสริมกัน ไม่ใช่ขัดแย้งกัน

เมื่อเร็วๆ นี้ ผู้เขียนได้คุยกับนักเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อมชาวเยอรมันคนหนึ่ง ชื่อคุณไค ชเลเกลมิลค์ (Kai Schlegelmilch) เขาอธิบายได้เห็นภาพว่า ทุกวันนี้ ประชากร 5-10% ในสังคมเปรียบเสมือนคนเดินขึ้นเขา เป็นกลุ่มคนที่ตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจ ไร้เหตุผลทางการเงินโดยสิ้นเชิง แต่ก็เลือกกระทำเพื่อส่งผลดีต่อสิ่งแวดล้อม ปัญหาก็คือตราบใดที่ทางเดินสีเขียวเป็นทางเดินขึ้นเขาชัน คนเดินต้องออกแรงต้านแรงดึงดูดโลก คนส่วนใหญ่ก็จะไม่เลือกเดินทางนี้ ซึ่งหมายความว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมจะไม่ได้รับการแก้ไขอย่างยั่งยืนในวงกว้าง เราจึงจำเป็นต้องเปลี่ยนกฎกติกาในสังคมเพื่อปรับองศาความลาดชัน ให้ทางเดินสีเขียวเป็นเส้นทางที่ราบขึ้น จนคนอีก 90% ที่เหลือหันมาเดินทางนี้ เพราะมันเป็นทางเดินสะดวก คุ้มค่า กำไรดี โอ้ว! และแถมสิ่งแวดล้อมดีด้วย

กฎกติกาที่ว่าคือนโยบายและกฎหมายที่จะส่งผลให้ราคาสินค้าและการบริการในตลาดสะท้อนความเป็นจริงทางนิเวศ เพื่อจูงใจให้คนส่วนใหญ่หันมาตัดสินใจลงทุน จับจ่าย และเปลี่ยนพฤติกรรมในเชิงที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เพราะนั่นคือความเป็นจริงที่สัตว์บนโลกอย่างเราต้องยอมรับ

หมายความว่ารัฐบาลต้องปฎิบัติการอีโคสองเด้ง ดูแลบ้านช่องและการบัญชีให้ดี เก็บภาษีสิ่งที่เป็นโทษต่อสิ่งแวดล้อม สิ่งที่เราไม่ต้องการให้เกิดขึ้นในสังคม และต้องเลิกอุดหนุนการประกอบการหรือกิจกรรมใดๆ ที่ทำลายสิ่งแวดล้อม (เช่น เกษตรใช้สารเคมี) พูดง่ายๆ ให้ครอบคลุมตามสำนวนคุณไค คือ แรงจูงใจทางเศรษฐกิจทั้งหมดที่วิ่งสวนทางกับเป้าหมายเพื่อสิ่งแวดล้อมควรจะได้รับการแก้ไข

ที่เหลือก็แล้วแต่จะจินตนาการคิดออกแบบกฎกติกา กูเกิ้ลเข้าไปหาดูตัวอย่างได้มากมาย อิตาลีออกกองทุนดอกเบี้ยต่ำให้เจ้าของอาคารปรับปรุงตึกรามบ้านช่องให้ประหยัดพลังงานภายใน 5 ปีก่อนเริ่มเก็บภาษีพลังงานกับอาคาร ลอนดอนเก็บค่าทำจราจรติดขัดกับรถยนต์ เยอรมันเก็บภาษีการบิน และแน่นอนว่าเก็บภาษีพลังงานจากเชื้อเพลิงฟอซซิล และภาษีถุงพลาสติกตามห้าง อันนี้พื้นฐานสุดๆ

หลายประเทศได้เริ่มดำเนินการเหล่านี้ไปแล้ว โดยเฉพาะประเทศในสหภาพยุโรป ริเริ่มไปกว่า 10 ปี บางประเทศเกือบ 20 ปี และหลายประเทศในเอเชียก็เริ่มแล้ว มาตรการการคลังเหล่านี้ทำพรวดพราดไม่ได้ ต้องค่อยๆ ทำ เพื่อให้ผู้คนในสังคมสามารถค่อยๆ ปรับตัวได้ ใครเริ่มมานานก็ทำได้มาก และจะได้เปรียบทางการค้าเมื่อเกิดข้อตกลงระดับโลกขึ้น

เรากำลังพูดถึงอนาคตอันใกล้ เพราะปีหน้าสังคมโลกมีนัดประชุมที่กรุงรีโอ ประเทศบราซิล ว่าด้วยวาระ “เศรษฐศาสตร์สีเขียว” เพื่อสิ่งแวดล้อม

หันมาดูประเทศไทย เรากำลังทำอะไรอยู่ เรามีนโยบายสวนทางกระแสโลก ภาษีรถยนต์บ้านเรา 15-25% ในขณะที่ภาษีรถจักรยานพับได้สูงถึง 30% ทั้งๆ ที่มันเป็นพาหนะปลอดมลพิษที่เหมาะที่สุดแก่การสัญจรในกรุง ก่อนยุคยิ่งลักษณ์ ไม่ว่าเราจะบ่นว่าน้ำมันแพงขนาดไหน แต่ราคาน้ำมันในบ้านเราที่ผ่านมาก็แทบจะถูกที่สุดในโลกอยู่แล้ว นี่เรายังมาทำให้ถูกลงไปอีก และเราไม่มีมาตรการทางกฎหมายเพื่อลดละเลิกการใช้ถุงพลาสติกเลยไม่ว่าจะในรัฐบาลยุคใด

จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อหลายๆ ประเทศเสียภาษีคาร์บอนหรือภาษีพลังงาน แต่เราไม่เสีย ในอนาคตประเทศที่มีกฎหมายภาษีคาร์บอนอาจไม่สามารถนำเข้าสินค้าจากไทยแลนด์ได้ หรือมีกติกาบังคับให้ผู้ส่งออกสินค้าไทยต้องเสียภาษีคาร์บอนแก่ประเทศคู่ค้า แทนที่เม็ดเงินนั้นจะจ่ายเข้าคลังประเทศไทยในรูปแบบของภาษีภายในประเทศ เรากลับอาจต้องจ่ายให้แก่ประเทศอื่น

ตื่นเถิดชาวไทย เลิกฝันถึงน้ำมันราคาถูก เผชิญหน้ากับโลกของความจริง เพราะความเป็นจริงทางเศรษฐศาสตร์และสิ่งแวดล้อมกำลังจูนคลื่นเข้าหากัน

กรุงเทพธุรกิจ: กันยายน 2554

Children Learn What They Live

2011-08-31T16:14:00.001+07:00

By Dorothy Law Nolte, Ph.D.

If children live with criticism, they learn to condemn.
If children live with hostility, they learn to fight.
If children live with fear, they learn to be apprehensive.
If children live with pity, they learn to feel sorry for themselves.
If children live with ridicule, they learn to feel shy.
If children live with jealousy, they learn to feel envy.
If children live with shame, they learn to feel guilty.
If children live with encouragement, they learn confidence.
If children live with tolerance, they learn patience.
If children live with praise, they learn appreciation.
If children live with acceptance, they learn to love.
If children live with approval, they learn to like themselves.
If children live with recognition, they learn it is good to have a goal.
If children live with sharing, they learn generosity.
If children live with honesty, they learn truthfulness.
If children live with fairness, they learn justice.
If children live with kindness and consideration, they learn respect.
If children live with security, they learn to have faith in themselves and in those about them.
If children live with friendliness, they learn the world is a nice place in which to live.

ดาวดับอีกดวง Lucian Freud โดย อายตนะ

2011-08-26T08:48:00.002+07:00

(ที่มา : http://www.artgazine.com/shoutouts/viewtopic.php?t=11245)

เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคมที่ผ่านมา Lucian Freud จิตรกรชื่อดังชาวอังกฤษวัย 89 ปีได้เสียชีวิตลง นับเป็นความสูญเสียครั้งสำคัญอีกครั้งหนึ่งของวงการศิลปะหลังจากที่ได้สูญเสีย Cy Twombly ไปเมื่อต้นเดือนกรกฎาคมนี้เอง

Lucian Freud เป็นจิตรกรชาวอังกฤษที่มีลีลาในการวาดภาพที่ไม่เหมือนใคร เขาชอบวาดภาพเหมือนของคน วาดเฉพาะใบหน้าอย่างเดียวหรือวาดทั้งตัวโดยใช้พู่กันขนาดใหญ่และสีหนาๆปาดให้เห็นรอยพู่กัน
Lucian Freud เกิดที่กรุง Berlin เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1922 มีบิดาเป็นชาว Austrian เชื้อสายยิวและเป็นบุตรของ Sigmund Freud นักจิตวิเคราะห์ (psychoanalysis)คนสำคัญของโลก ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ครอบครัวของเขาย้ายจากกรุง Berlin มาอยู่ที่กรุง London ในปี ค.ศ.1933 เพราะต้องการหนีพวกนาซีที่เกลียดชังชาวยิว ต่อมาในปี ค.ศ.1939 ครอบครัว Freud ก็ได้สัญชาติอังกฤษ

ในวัยเด็ก Lucian Freud เข้าเรียนที่โรงเรียน Darlington Hall School และโรงเรียน Bryanston จากนั้น ก็เรียนศิลปะต่ออีกหลายแห่ง คือ Central School of Arts London, Cedric Morris′ East Anglian School of Painting and Drawing และ Goldsmith College,University of London
Lucian Freud เริ่มชีวิตจิตรกรในปี ค.ศ.1943 ด้วยการวาดภาพประกอบหนังสือ ในขณะเดียวกัน เขาก็วาดภาพอื่นไปด้วย ภาพที่วาดในช่วงแรกๆส่วนใหญ่เป็นภาพทิวทัศน์ ต้นไม้ สัตว์

ในปี ค.ศ.1944 Lucian Freud ได้นำผลงานของเขาไปแสดงที่ Alex Reid & Lefevre Gallery จากนั้นในระหว่างปี ค.ศ.1946-1950 Lucian Freud ได้เดินทางไปกลับระหว่างกรุง London กับต่างประเทศคือ Paris ,Greece และ Dublin ครั้งละนานๆหลายๆเดือนเพื่อวาดภาพในช่วงเวลานี้เองที่ Lucian Freud ร่วมกับเพื่อนศิลปินจัดตั้งกลุ่มขึ้นมาเรียกว่า The school of London ประกอบด้วยศิลปินรุ่นราวคราวเดียวกันหลายคน รวมทั้ง Francis Bacon ศิลปินชื่อดังชาวอังกฤษ

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ.1949-1954 Lucian Freud เป็นอาจารย์พิเศษสอนศิลปะ อยู่ที่ Slade School of Fine Arts ใน University College London ในช่วงเวลานี้เองที่เขาค้นพบตัวเองและเริ่มวาดภาพในแนวทางใหม่ สีน้ำมันบนผืนผ้าใบ พู่กันขนาดใหญ่ วาดเส้นหนาๆ ใช้สีหม่น ภาพส่วนใหญ่ที่ Lucian Freud วาดเป็นภาพเหมือนของคน เขาเริ่มจากการวาดภาพเพื่อนศิลปินของเขาก่อน ต่อมาก็วาดภาพญาติพี่น้อง คู่รัก และเด็กๆ

ในปี ค.ศ.1950 Lucian Freud เริ่มหันมาสนใจวาดภาพเปลือย ภาพทุกภาพที่เขาวาดใช้แบบที่เป็นคนจริงๆ แบบต้องมานั่งหรือนอนให้เขาวาดครั้งละ 3- 5 ชั่วโมง โดยเขาจะใช้ดินสอร่างแบบก่อน จากนั้นจึงค่อยๆลงสีทีละน้อยไปเรื่อยๆภาพเหมือนขนาดเล็กแต่ละภาพใช้เวลาวาดประมาณ 1 เดือน

ในระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2000 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ.2001 Lucian Freud วาดภาพเหมือนของ Queen Elizabeth แห่งอังกฤษโดยพระองค์เสด็จมาทรงนั่งเป็นแบบหลายครั้ง ภาพดังกล่าวถูกวิจารณ์มากจากสื่อมวลชนทุกแขนงว่าเป็นภาพวาดที่น่าเกลียด โดยเฉพาะส่วนคางที่มีเงาดำๆที่ถูกวิจารณ์มากว่าเป็นส่วนที่น่าเกลียดที่สุดของภาพวาดแต่อย่างไรก็ตาม ศิลปินจำนวนหนึ่งกลับชอบภาพวาดดังกล่าวเพราะอย่างน้อยก็แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญของผู้วาดที่แสดงความเป็นตัวของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ มองเห็นอย่างไรก็วาดออกมาอย่างนั้น

ต่อมาในปี ค.ศ.2003 Lucian Freud วาดภาพเปลือย Kate Moss นางแบบชื่อดังที่กำลังตั้งครรภ์ ภาพดังกล่าวก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบอีกเช่นกัน

ภาพเหมือนของ Francis Bacon เป็นอีกภาพหนึ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับ Lucian Freud ภาพดังกล่าวเป็นภาพวาด 3 ภาพเรียงติดกัน แสดงให้เห็นสีหน้าของ Francis Bacon ในอารมณ์ต่างๆ ภาพดังกล่าวขายไปในราคา 37 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกาในการประมูลภาพวาดที่ Sotheby เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมานี่เอง

Lucian Freud เป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัว ตลอดชีวิตเขาให้สัมภาษณ์น้อยมาก ไม่มีแม้กระทั่งประชาสัมพันธ์ส่วนตัว เขาชอบที่จะทำงานอยู่เงียบๆกับแบบของเขาที่ห้องทำงานซึ่งอยู่ที่บ้านที่ Holland Park การแสดงผลงานส่วนตัวของเขามีหลายครั้งในหลายประเทศ ล่าสุดคือที่ Centre Georges Pompidou ในกรุง Paris เมื่อปี ค.ศ.2010

ชีวิตส่วนตัวของ Lucian Freud นั้นค่อนข้างเหลวแหลก เขามีลูกกว่า 40 คนที่เกิดจากผู้หญิงจำนวนมาก ทั้งที่เป็นภรรยาที่ส่วนใหญ่แล้วอยู่กันได้ไม่นาน ทั้งที่เป็นนางแบบ และยังมีสาวสังคมและขุนนางอีกมากที่เป็นแม่ของลูกของ Lucian Freud

Lucian Freud เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของอังกฤษ แม้ภาพวาดของเขาส่วนใหญ่จะดูห่างไกลจากคำว่า สวยงามในสายตาของคนทั่วไป แม้ภาพวาดบางภาพของเขาจะดูสกปรก น่ากลัว น่าขยะแขยง จนทำให้ภาพเปลือยที่เขาวาดไม่อาจสร้างความรู้สึกทางเพศใดๆให้กับผู้ดูที่เป็นคนปรกติได้เลย แต่ภาพวาดของ Lucian Freud ก็มีเอกลักษณ์ในตัวของตัวเอง ยากที่จะมีจิตรกรผู้ใดเทียบเท่า

อายตนะ
ayatana2010@live.com
1 สิงหาคม 2554
By : matichon.co.th

Hunting a Shark From the Deep - Human Planet: Arctic, preview - BBC One

2011-08-06T09:20:00.001+07:00

เรื่องไม่มีพิษ...ของนกมีพิษ

2011-08-03T12:31:00.001+07:00

เรื่องโดย: นพปฎล มากบุญ

“Discovery consists in seeing what everyone else has seen and thinking what no one else has thought.”"การค้นพบเกิดจากการเห็นสิ่งที่ทุกคนเห็นและคิดในสิ่งที่ทุกคนไม่เคยคิดมาก่อน"
- Albert Szent-Gyorgyi (นักชีวเคมีชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ ปี 1937)

เมื่อถามว่าสัตว์กลุ่มใดมีพิษ คนส่วนใหญ่มักจะนึกถึงสิ่งมีชีวิตกลุ่มแมงป่อง แมงมุม หรืองู เช่นเดียวกับจอห์น ดัมแบชเชอร์ (John P. Dumbacher) นักศึกษาปริญญาเอกที่ติดตามคณะสำรวจไปยังหมู่เกาะนิวกินีในปี ค.ศ. 1981 เขาทำวิจัยเรื่องนิเวศวิทยาของปักษาสวรรค์แร็คจี้ (Raggiana's Bird of Paradise; Paradisaea raggiana) ภายในอุทยานวาริราตา (Varirata National Park) หนึ่งในงานของเขาคือการวางตาข่ายและศึกษานกสีเหลืองส้มชนิดนี้โดยละเอียด หลายครั้งเช่นกันที่มีนกชนิดอื่นมาติดตาข่ายของเขาโดยเฉพาะนกเฉพาะถิ่นอย่างนกพิโทวี่หัวดำ (Hood Pitohui; Pitohui dichrous) ทำให้เขาต้องเสียเวลาแกะนกเหล่านี้ออกจากตาข่าย ตัวเขาเองคุ้นเคยกับนกพิโทวี่เป็นอย่างดี เพราะมันอยู่ทุกหนแห่งบนเกาะแห่งนี้ ชนพื้นเมืองที่นี่เรียกมันว่า "นกที่มีกลิ่นสาบ" เนื่องจากกลิ่นสาบรุนแรงที่สามารถติดอยู่กับผิวหนังได้นานหลายวัน ชนพื้นเมืองจึงไม่เป็นนิยมกินกัน หรือถ้าต้องกินจริงๆ โดยเฉพาะในช่วงขาดแคลนอาหาร ชาวพื้นเมืองจะถอนขนและถลกหนังออกแล้วนำมาคลุกกับผงถ่านแล้วย่างกิน

วันหนึ่งขณะที่เขากำลังแกะนกพิโทวี่หัวดำออกจากตาข่ายนั้น มันได้ข่วนมือจนเป็นแผล เขาตกใจและรีบเลียแผลนั้นทันที หลังจากนั้นไม่นานปากของเขาเริ่มบวมและชา ซึ่งเป็นอาการที่เกิดจากการสัมผัสพิษบางอย่าง ในตอนนั้นเขาคิดว่าอการดังกล่าวมาจากพิษของพืชที่เขาอาจเดินแล้วไปสัมผัส และเมื่อสัมผัสกับปากก็จะทำให้เกิดอาการดังกล่าวขึ้น อีกไม่กี่อาทิตย์ต่อมา สมาชิกในคณะสำรวจหลายคนก็มีอาการคล้ายคลึงกับเขาหลังจากเอานิ้วไปสัมผัสกับปาก ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริง...แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันนั่นก็คือ นกพิโทวี่...

ข้อสงสัยเกี่ยวกับอาการบวมชาของปากและนกพิโทวี่นี้ทำให้ดัมแบชเชอร์ต้องกลับมายังเกาะปาปัวนิกินีอีกครั้งในปีถัดมา เขาได้ดึงขนนกพิโทวี่หลายชนิดและชิมมัน และแล้วอาการที่คุ้นเคยก็เกิดขึ้นกับเขาอีกครั้ง ... ในที่สุด เขาก็ค้นพบว่าขนของมันมีพิษอย่างแน่นอน! หลังจากนั้นเขาได้ขออนุญาตเพื่อศึกษานกชนิดนี้ คณะของเขาได้ร่วมมือกับจอห์น ดัลลี่ (John Daly) นักเภสัชวิทยาผู้ค้นพบพิษของกบลูกศรพิษ (Poison dart frog; Phyllobates spp.) ในอเมริกากลาง เพื่อค้นหาว่าพิษดังกล่าวคือพิษอะไร พวกเขาพบว่าพิษของนกพิโทวี่เป็นสารพิษกลุ่มเดียวกับพิษของกบลูกศรพิษนั่นคือ บราทาโคท็อกซิน (bratachotoxins; BTX) ซึ่งมีชื่อว่า โฮโมบราทาโคท็อกซิน (homobratachotoxin; h-BTX) นกพิโทวี่ 5 ใน 6 ชนิดมีพิษนี้ในปริมาณที่แตกต่างกัน แต่ขนและผิวหนังของนกทุกชนิดมีความเข้มข้นของพิษมากที่สุด (ในปัจจุบัน นักวิทย์ค้นพบว่าสารพิษดังกล่าวยังสะสมในอวัยวะภายในของนกพิโทวี่หัวดำโดยเฉพาะกล้ามเนื้อลาย (skeletan muscles) หัวใจ และตับ) พวกเขาได้ตีพิมพ์การค้นพบที่น่าตื่นเต้นนี้ลงในวารสาร Science ในปี 1993 ทำให้นกพิโทวี่เป็นนกมีพิษชนิดแรกที่มีการศึกษาและจำแนกพิษออกมาได้ นกพิโทวี่เป็นที่รู้จักในวงการวิทยาศาสตร์มาเป็นเวลาเกือบ 160 ปี มีการพบเจอนับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับไม่มีใครรู้เลยว่ามันมีพิษจนกระทั่งการค้นพบ"โดยบังเอิญ"ของจอห์น ดัมแบชเชอร์ การค้นพบที่ไม่ต้องไขว่คว้า...เพียงแค่ใส่ใจกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเท่านั้น

นกพิโทวี่ถือเป็นนกเฉพาะถิ่นที่พบได้ในหมู่เกาะนิวกินีเท่านั้น ในปัจจุบันพวกมันอยู่ในวงศ์ Pachycephalidae มีทั้งหมด 7 ชนิด สำหรับนกพิโทวี่หลากสี (Variable Pitohui; Pitohui kirhocephalus) อาจแยกย่อยตามสีขนและพื้นที่ที่พบได้อีก 20 ฟอร์มเลยทีเดียว นกพิโทวี่เป็นนกขนาดกลางที่มีสีสันสดใส นักวิทย์เชื่อกันว่า สีสันที่สดใสของพวกมันเป็นสัญญาณเตือนภัยแก่สัตว์นักล่า (aposematism) พวกมันกินทั้งพืชและสัตว์เป็นอาหาร นักปักษีวิทยารู้จักพวกมันในฐานะผู้นำฝูงนกต่างชนิดที่หากินร่วมกัน (mixed-species flocks) โดยไม่ว่าเจ้านกพิโทวี่จะกระโดดหากินในบริเวณใด นกชนิดอื่นก็จะตามมันไป นักวิทย์ได้สังเกตพบว่านกชนิดอื่นที่ตามนั้นมักจะมีสีสันและรูปแบบที่คล้ายคลึงกับนกพิโทวี่ และได้ตั้งสมมติฐานหนึ่งว่าลักษณะเช่นนั้นอาจเป็นการเลียนแบบเบทส์ (Batesian mimicry) ซึ่งเป็นการเลียนแบบประเภทหนึ่งที่พวกถูกล่าเลียนแบบสัตว์ที่พวกสัตว์นักล่าไม่กินทั้งสีสัน รูปร่าง และพฤติกรรม

แล้วสารพิษนี้มีประโยชน์อะไรกับนกพิโทวี่ล่ะ? ดัมแบชเชอร์ตั้งสมมติฐานว่าสีสันอันฉูดฉาดเป็นเครื่องเตือนภัยแก่สัตว์นักล่าและพิษของมันเป็นเสมือนเครื่องป้องกันตัวจากสัตว์นักล่าต่างๆ เนื่องจากนกพิโทวี่มีศัตรูในธรรมชาติอยู่หลายชนิดเช่นเหยี่ยวและงู รวมถึงชนเผ่าพื้นเมืองในหลายท้องที่ของหมู่เกาะนิวกินี หลังจากนั้นก็มีนักวิทย์ได้ตั้งสมมติฐานเพิ่มเติมว่า พิษนี้อาจไม่เกี่ยวข้องกับการป้องกันตัว แต่เกี่ยวกับการป้องกันปรสิตภายนอก จากงานวิจัยล่าสุดปัจจุบันบ่งชี้ว่าสารพิษนี้มีบทบาททั้งในการป้องกันสัตว์นักล่า และขับไล่และฆ่าปริสิตภายนอกต่างๆ นักวิทย์เชื่อว่านกพิโทวี่และอีฟริตต้าหัวฟ้าได้รับพิษมาจากอาหารที่มันกินเข้าไปนั่นก็คือด้วงสกุล Choresine ในวงศ์เมลีริดี้ (Melyridae) เช่นเดียวกับกบลูกศรพิษที่ได้รับพิษมาจากอาหารที่กิน ด้วงสกุล Choresine เป็นแมลงขนาดเล็ก (ประมาณ 7 มิลลิเมตร) ที่มีพื้นที่การกระจายพันธุ์กว้าง อย่างไรก็ตาม หลักฐานในปัจจุบันบ่งชี้ว่า ด้วงนี้อาจไม่ได้สร้างพิษนี้ขึ้นเอง แต่อาจมาจากสารจากพืชที่มันกินเข้าไปอีกทีหนึ่ง

โฮโมบราทาโคท็อกซิน (homobratachotoxin) เป็นสารประเภทสเตียรอยดัลอัลคาลอยด์ที่มีพิษต่อระบบประสาท (neurotoxic steroidal alkaloids) สารพิษกลุ่มบราทาโคท็อกซินถูกค้นพบครั้งแรกในกบลูกศรพิษในสกุล Phyllobates โดย ดร.จอห์น ดัลลี่และคณะ เขาพบว่าพิษนี้จะหลั่งออกมาจากต่อมด้านหลังหัวของกบลูกศรพิษ ชนเผ่าอินเดียแดงทางภาคตะวันตกของโคลอมเบียจึงได้นำพิษนี้มาใช้อาบปลายลูกดอกเพื่อล่าสัตว์ ในปัจจุบันนักวิทย์รู้แล้วว่ากบลูกศรพิษได้รับพิษมาจากอาหารที่มันกินเข้าไป แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่ามันคืออะไร โฮโมบราทาโคท็อกซินถือเป็นหนึ่งในสารพิษที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งมีความเป็นพิษสูงกว่า curare และสตริกนิน (strychnine) ค่าความเป็นพิษต่ำสุด (LD50) ของการฉีดสารพิษนี้เข้าใต้ผิวหนังของหนูคือ ประมาณ 0.04 ไมโครกรัม โดยมันจะไปกระตุ้นกระแสประสาทภายในกล้ามเนื้อและเส้นประสาททำให้เกิดภาวะหัวใจล้มเหลวเกือบจะทันที

หลังจากนั้น ดัมแบชเชอร์ได้กลับไปยังหมู่เกาะนิวกินีอีกครั้งและได้รับคำบอกเล่าจากชนเผ่าพื้นเมืองว่า นกที่มีชื่อพื้นเมืองว่า "Slek-Yakt" (แปลว่า "นกที่มีเนื้อขม") นั้นมีพิษเช่นกัน การกินนกชนิดนี้จะทำให้ปากแสบร้อนรุนแรงกว่าการกินพริก อีกทั้งการสูดดมเอากลิ่นของนกชนิดนี้เข้าไปอาจทำให้เกิดอาการไอหรืออาการคล้ายอาการแพ้อื่นๆ สิ่งนี้ทำให้ดัมแบชเชอร์เกิดความสนใจที่จะศึกษา หลังจากศึกษาอย่างละเอียด เขาและดัลลี่ก็พบว่ามันคือนกอีฟริตต้าหัวฟ้า (Blue-capped Ifrita; Ifrita kowaldi) ซึ่งมีพิษบราทาโคท็อกซินเช่นเดียวกับที่พบในนกพิทูวี่...แต่ไม่ใช่ทุกตัว! ตัวอย่างในบางพื้นที่จะมีสารพิษอยู่มาก และในบางพื้นที่กลับไม่พบสารพิษนี้เลย ในตัวอย่างที่พบสารพิษนั้น ขนบริเวณอกและท้องจะมีสารพิษนี้อยู่มาก นี่บ่งชี้ว่ามันได้รับสารพิษจากอาหารที่มันกินเช่นเดียวกับนกพิโทวี่ เขาได้รายงานการพบนกชนิดที่สองที่มีพิษในปี 2000 ในปัจจุบันนักวิทย์พบว่า นอกเหนือจากสารพิษโฮโมบราทาโคท็อกซิน นกอีฟริตต้าหัวฟ้านั้นยังสะสมพิษในกลุ่มบราทาโคท็อกซินอื่นอีกหลายตัว นกอีฟริตต้าหัวฟ้าเป็นนกที่มีสีสันสวยงาม พบได้เฉพาะในป่าดิบเขา (ที่ระดับความสูง 1,500 เมตรขึ้นไป) ของหมู่เกาะนิวกินีเท่านั้น มันชอบไต่ตามลำต้นของไม้ยืนต้นคล้ายกับนกไต่ไม้ นกอีฟริตต้าเป็นนกกินแมลง แต่ก็มีรายงานว่าบางครั้งมันก็กินมอสขณะจิกกินแมลงด้วยเช่นกัน

สิ่งที่น่าสนใจคือ นกทั้งสองชนิดที่มีสารพิษโฮโมบราทาโคท็อกซินอยู่กลับไม่เป็นอะไร ในปัจจุบันนักวิทย์พบว่านกทั้งสองชนิดมีความไวต่อสารพิษนี้ต่ำมาก เนื่องมาจากมีการสะสมสารพิษดังกล่าวในอวัยวะภายในโดยเฉพาะหัวใจและตับ และน่าจะเป็นผลจากสารประกอบบางอย่างที่ลดการจับกับตัวรับของสารพิษและการไหลทะลักเข้าของไอออนโซเดียม โดยทั่วไปแล้ว สัตว์นักล่ารวมถึงมนุษย์มักได้รับสารพิษนี้จากการสูดดม ทำให้เนื้อเยื่อโพรงจมูกและบริเวณแก้ม (nasal and buccal tissues) เกิดการระคายเคือง ซึ่งทำให้เกิดการจามและมีอาการคล้ายกับอาการแพ้ตามมา และถ้าอยู่ใกล้กับหน้า สารพิษนี้จะทำให้น้ำตาเอ่อและน้ำมูกไหลได้ กลไกที่ทำให้เกิดอาการดังกล่าวของสารพิษโฮโมบราทาโคท็อกซินคือ มันจะไปจับและกระตุ้น voltage-gated sodium channels บนเยื่อบุผิวเส้นประสาทและกล้ามเนื้อโดยจะไปล็อก sodium channel นี้ให้เปิดรับไอออนโซเดียมตลอดเวลา ทำให้เกิดการไหลทะลักของไอออนโซเดียมไหลเข้ามา จนทำให้เกิดอาการดังที่กล่าวไป อย่างไรก็ตาม ในกบลูกศรพิษสกุล Phyllobates นั้นได้วิวัฒน์ให้มี sodium channel ที่ไม่ไวต่อสารพิษโฮโมบราทาโคท็อกซินกล่าวคือ แม้สารพิษดังกล่าวจะเกาะกับตัวรับนี้ แต่ตัวรับนี้ก็ยังคงทำงานโดยการส่งกระแสประสาทไปตามปกติ การศึกษาอื่นพบว่า การที่ sodium channel นั้นไม่ไวต่อสารพิษอาจเกิดมาจากความผิดปกติ (single point mutations) ในยีนของ sodium channel ก็เป็นได้

หลายคนอาจคิดว่านกพิโทวี่และนกอีฟริทต้าอาจเป็นนกสองชนิดที่มีพิษ แต่เมื่อลองมองย้อนกลับไปยังคำเล่าขานและรายงานต่างๆ จะพบว่า ไม่ใช่แค่นกสองชนิดนี้เท่านั้นมีพิษ แต่ยังมีนกอยู่อีก 11 ชนิดที่"เชื่อว่าหรือรายงานว่า"มีพิษ ในจำนวนนี้ รายงานส่วนใหญ่นั้นยังไม่มีการตรวจสอบอย่างละเอียด หรือยังไม่มีการจำแนกพิษ หรือบางรายงานใช้การสังเกตจากอาการหลังจากกินเนื้อนกชนิดนั้นเข้าไปแทนเช่น นกคุ่มยุโรป (Eurasian/Common quail; Coturnix coturnix coturnix) เป็นนกที่เชื่อกันว่ามีพิษมากว่า 3,500 ปี ซึ่งถือว่าเป็นนกที่มีคนเชื่อว่ามีพิษมายาวนานที่สุด แต่จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ใครทราบว่ามันสะสมพิษใดอยู่ นักวิทย์ทราบเพียงว่าเนื้อของมันจะมีพิษในบางตัว ในบางพื้นที่ และในบางช่วงเวลาของปี(ช่วงอพยพ)เท่านั้น เมื่อกินเนื้อที่มีพิษเข้าไปแล้ว จะทำให้เกิดภาวะได้รับสารพิษ(จากนกชนิดนี้)ที่เรียกว่า noturnism ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละคน แต่ส่วนใหญ่จะมีอาการปวดกล้ามเนื้อ คลื่นไส้อาเจียน มีไข้ อ่อนแรง บางกรณีอาจรุนแรงถึงหายใจไม่ออกและตายในที่สุด แม้อาการเหล่านี้จะดูน่ากลัว แต่ผู้ที่เคยกินก็ไม่เข็ดที่จะกินเนื้อนกชนิดนี้อีก(หลาย)ครั้ง แม้เขาจะเคยประสบกับภาวะได้รับสารพิษนี้มาแล้วก็ตาม

นักวิทย์พบว่านกที่มีการสะสมพิษภายในร่างกายนั้นมีจำนวนน้อยมาก แต่นกที่ใช้ประโยชน์จากสารที่ได้จากภายนอกในการป้องกันตัวนั้นมีจำนวนไม่ต่ำกว่า 200 ชนิดเลยทีเดียว สารที่อยู่ตามผิวหนังและขนอาจไม่ได้ใช้ในการป้องกันตัวจากนักล่าและป้องกันปรสิตภายนอกเพียงอย่างเดียว มันยังมีประโยชน์ในด้านการสืบพันธุ์และการใช้ชีวิต (เช่น การจดจำรัง เป็นต้น) ด้วยเช่นกัน นกอ็อกเล็ตหงอน (Crested Auklet; Aethia cristatella) นกกินแพลงก์ตอนขนาดเล็ก (เช่น เคย โคพีพอด ฯลฯ) ที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งแถบทะเลเบอร์ริ่งจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ พวกมันจะปล่อยสารหอมระเหยที่คล้ายกับกลิ่นส้มออกมา เราสามารถรับรู้กลิ่นนี้เมื่อเข้าไปใกล้ฝูงของพวกมัน นักวิทย์ได้ตรวจสอบและพบว่ามีสารประกอบอัลดีไฮด์หลายตัวโดยมี n-octanal เป็นหลัก พวกเขาได้ตั้งสมมติฐานว่า สารระเหยนี้อาจเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงคุณภาพของคู่ครองในด้านสุขภาพที่ดีและปลอดภัยจากปรสิตภายนอก

นอกจากการสร้างหรือสะสมสารขึ้นมาแล้ว นกหลายชนิดยังมีการนำเอาสิ่งมีชีวิตที่มีข้อปล้องเช่น มด กิ้งกือ ฯลฯ มาถูขนเพื่อให้พิษของสัตว์เหล่านี้เคลือบติดกับขน เราเรียกพฤติกรรมนี้ว่า anting รวมถึงการนำเอาสารจากพืชมาเช่น สารลิโมนีน (limonene) จากเปลือกผลของพืชสกุลส้ม สารไพรีทรัม (pyretrum) จากดอกดาวเรือง เป็นต้น มาทาที่ขนหรือรังโดยตรง นักวิทย์ได้ตั้งสมมติฐานว่ามันทำเช่นนี้เพื่อป้องกันปรสิตภายนอก แต่มีการทดลองยืนยันแล้วว่าสมมติฐานในเรื่องดังกล่าวไม่ถูกต้อง เนื่องจากผลการทดลองไม่พบความแตกต่างระหว่างนกที่มีสารหรือสิ่งมีชีวิตดังกล่าวกับนกที่ไม่มีสิ่งเหล่านี้เลย

เมื่อมีคนถามว่าสัตว์กลุ่มใดมีพิษในครั้งต่อไป อย่าลืมให้นก...เป็นหนึ่งในคำตอบของคุณนะครับ ^^

หมายเหตุ: ชื่อไทยของนกทุกชนิดในบทความนี้ไม่สามารถนำไปใช้อ้างอิงได้

นกพิโทวี่หัวดำ (ภาพจาก http://www.animalesok.com/wp-content/uploads/2010/04/pitohui-01-402x449.jpg)

เขียนโดย Due_n Authenticated userเมื่อ 3 กรกฎาคม 2554 16:42

บทความเก่าเอามาลงใหม่ครับ

เอกสารอ้างอิง

Ben-Ari, E. T. 2000. Birds of a (toxic) feather. Bioscience 50(12), 1136. Daly, J. 1995. The chemistry of poisons in amphibian skin. Proc. Natl Acad. Sci. USA 92(1): 9–13.
Diamond, J.M. 1992. Rubbish birds are poisonous. Nature 360, 19-20.
Douglas III, H.D., J.E. Co, T.H. Jones, and W.E. Conner. 2001. Heteropteran chemical repellants identified in the citrus odor of a seabird (crested auklet: Aethia cristatella): Evolutionary convergence in chemical ecology. Naturwissenschaften 88, 330-332.
Dumbacher, J.P. 1999. Evolution of toxicity in pitohuis: I. Effects of homobatrachotoxin on chewing lice (order Phithiraptera). The Auk 116(4), 957-963.
Dumbacher, J. P., B.M. Beehler, T.F. Spande, H.M. Garrafo, and J.W. Daly. 1992. Homobatrachotoxin in the genus Pitohui—chemical defence in birds. Science 258, 799–801.
Dumbacher, J. P., B.M. Beehler, T.F. Spande, H.M. Garrafo, and J.W. Daly. 1993. Pitohui: How toxic and to whom? Science 259, 582-583. Dumbacher, J. P., K. Deiner, K. Thompson, and R.C. Fleischer. 2008. Phylogeny of the avian genus Pitohui and the evolution of toxicity in birds. Mol Phylogenet Evol. 49(3), 774-781.
Dumbacher, J.P., G.K. Menon, and J.W. Daly. 2009. Skin as a toxin storage organ in the endemic New Guinean genus Pitohui. The Auk 126(3): 520-530.
Dumbacher, J. P. and S. Pruett-Jones 1996. Avian chemical defense. Current Ornithology 13, 137-174.
Dumbacher, J.P. and R.C. Fleischer. 2001. Phylogenetic evidence for colour pattern convergence in toxic pitohuis: Mullerian mimicry in birds? Proc R Soc Lond 268, 1971-1976.
Dumbacher, J. P., T.F. Spande, and J.W. Daly. 2000. Batrachotoxin alkaloids from passerine birds: a second toxic bird genus (Ifrita kowaldi) from New Guinea. Proc Natl Acad Sci USA 97, 12970–12975.
Dumbacher, J. P., A. Wako, S.R. Derrickson, A. Samuelson, T.F. Spande, and J.W. Daly. 2004. Melyrid beetles (Choresine): a putative source for the batrachotoxin alkaloids found in poison-dart frogs and toxic passerine birds. Proc. Natl Acad. Sci. USA 101, 15857–15860.
Hagelin, J.C. 2007. The citrus-like scent of crested auklets: reviewing the evidence for an avian olfactory ornament. Journal of Ornithology 148, 195-201.
Hagelin, J.C. and I.L. Jones. 2007. Bird odors and other chemical substances: A defense mechanism or overlooked mode of intraspecific communication. The Auk 124(3):1–21.
Jonsson, K. A., R.C.K. Bowie, J.A. Norman, L. Christidis, and J. Fjeldsa. 2008. Polyphyletic origin of toxic Pitohuibirds suggests widespread occurrence of toxicity in corvoid birds. Biol. Lett. 4(1), 71-74.
Legge, S. and R. Heinshn. 1996. Cooperative breeding in Hooded Pitohuis Pitohui dichrous. Emu 96, 139-140.
Mouritsen, K.N. and J. Madsen. 1994. Toxic birds: defense against parasites? Oikos 69, 357-358.
Poulsen, B. O. 1993. Poison in Pitohui birds—against predators or ectoparasites. Emu 93, 128–129.
Rajchard, J. 2007. Intraspecific and interspecific chemosignals in birds: a review. Veterinarni Medicina 52(9): 385–391.
Rajchard, J. 2009. The batrachotoxins with a protective function in birds. Ethology Ecology & Evolution 21: 79-82.
Sever, A. 2004. Avian toxicity: Batrachotoxins as chemical defense. Student Review Articles in Chemical Ecology (BI 570). Colorado State University.
Summer, K. and M.E. Clough. 2001. The evolution of coloration and toxicity in the poison frog family (Dendrobatidae). Pro Natl Acad Sci U S A. 98(11), 6227-6232.
Weldon, P.J. 2000. Avian chemical defense: Toxic birds not of a feather. Proc Natl Acad Sci USA 97, 12948-12949.

ดวงอาทิตย์

2011-08-01T11:55:00.001+07:00

แม้ดวงอาทิตย์ จะถือว่าอยู่ในระบบสุริยะ แต่ทว่าการศึกษาดวงอาทิตย์เป็นวิธีการ
เบื้องต้นส่วนหนึ่งทำให้เราเข้าใจ ระบบการทำงานของจักรวาล จากความคล้ายคลึง
กับดาวต่างๆ โดยเฉพาะ กาแล็คซีทางช้างเผือก มีประมาณกว่า 300 พันล้านดวง
ยังเกิดขึ้นใหม่ (Stars Birth) ตลอดเวลา

กาแล็คซี่ี่ มีอยู่มากกว่าพันล้านแห่งในจักรวาลอันไพศาล มีดวงอาทิตย์อีกจำนวน
เท่าใด อาจนับไม่ถ้วน และยังนับไม่ได้ครบได้ในทุกวันนี้ ความเข้าใจเพื่อสำรวจ
พฤติกรรมดวงอาทิตย์เป็นสิ่งจำเป็น ต่อการศึกษาด้าน จักรวาลวิทยา ดาราศาสตร์
รวมถึงการสำรวจอวกาศ เบื้องต้น

เป็นแหล่งพลังงานเดียวในระบบสุริยะใหญ่ที่สุด ใกล้ตัวเรามากที่สุด ลองนึกภาพ
ว่าตื่นขึ้นมาตอนเช้า จู่ๆดวงอาทิตย์เกิดหายไปอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง ?

แน่นอนที่สุด สภาพโลกมืดสนิท ดวงจันทร์ก็มืดไปด้วย อากาศหนาวเย็นอุณหภูมิ
ลดลงติดลบ พืชล้มตายเนื่องขาดระบบการสังเคราะห์แสง ระบบนิเวศล้มเหลวลง
อย่างสิ้นเชิง ฤดูกาลหายไปหมด สภาพอากาศแปรปรวน แรงดึงดูดของระบบสุริยะ
ล้มเหลวขาดความเสถียร ทุกอย่างบนโลกลอยสู่อวกาศอย่างไร้จุดหมาย ควบคุม
ไม่ได้

ดาวต่างๆโคจรชนกันอย่างโกลาหล เพียงเป็นเรื่องสมมุติ จุดประสงค์ให้เห็นความ
เชื่อมโยงที่สำคัญ ของระบบที่เกี่ยวข้องกันแยกไม่ได้ ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์
ทุกสิ่งที่อยู่ในทั้งระบบสุริยะ

และสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับดวงอาทิตย์คือ การก่อกำเนิดของดวงอาทิตย์มิได้โดด
เดี่ยวเกิดขึ้นเพียงดวงเดียว ในทางทฤษฎีบ่งชี้ว่า เกิดขึ้นเป็นกระจุกดาว และมีการ
แตกแยกผลัดพรากจากกัน ของครอบครัวดวงอาทิตย์ (Our Sun's Family)
ห่างไกลกันนับพันปีแสง แต่ ดวงอาทิตย์นั้นเป็นดาวที่เรามักลืมดู หรือให้ความ
สนใจน้อย ทั้งๆที่มีความสำคัญอย่างใหญ่หลวงต่อระบบสุริยะ

ดวงอาทิตย์เหนือมหาสมุทรแปซิฟิค มองจากสถานีอวกาศ International Space Station
(Expedition 7) เห็นพื้นด้านหลังมืด ต่างจากที่มองจากพื้นโลก ( 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003)

ความรับผิดชอบและหน้าที่ ของดวงอาทิตย์

ในชีวิตประจำวัน อาจเปรียบดวงอาทิตย์เสมือน โรงงานไฟฟ้า ที่มีไดนาโมขนาด
ยักษ์ คอยปั่นพลังงานออกมาหล่อเลี้ยง ทุกครอบครัวในระบบสุริยะ นับตั้งแต่โลก
ดาวเคราะห์ทุกดวง ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์น้อย วัตถุขนาดเล็ก ชิ้นเล็กๆที่เท่ากับ
ผงธุลีโคจรในอวกาศทุกชิ้น กระทั่ง ดาวหาง ซึ่งเดินทางมาจากชายแดนสุดขอบ
สุริยะแถบ Oort Cloud อันไกลโพ้น เข้ามาได้ด้วยล้วนมีความสัมพันธ์โดยตรงกับ
ดวงอาทิตย์ทั้งสิ้น

รังสี (Solar radiation) จากพลังงานความร้อนของดวงอาทิตย์ เป็นสิ่งที่น่าพิศวง สามารถทำให้อาหารสุก ตากเสื้อผ้าให้แห้ง จนเป็นพลังขับเคลื่อนสุริยะทั้งระบบ
ไม่ว่าเราอยู่ที่ใดของโลกล้วนมี รังสีดวงอาทิตย์เข้าไปมีส่วน

ระบบพัฒนาสิ่งมีชีวิตเริ่มก่อตัวจากสัตว์เซลล์เดียว ในยุคดึกดำบรรพ์กำเนิดโลก
จนเป็นเนื้อเป็นหนัง แม้แต่ หินแร่สสารธรรมชาติ เป็นต้นทางวัตถุดิบเรานำมาแปร
รูปพัฒนาการให้เกิดประโยชน์ต่อชีวิต ก็มีขบวนการทางเคมี อันมีรังสีดวงอาทิตย์
เข้าไปเกี่ยวข้อง ระบบการเติบโตของพืชต้องใช้สังเคราะห์แสง ระบบกลไกสภาพ
อากาศบนโลกทั้งหมด เกี่ยวพันกันเป็นฤดูกาล เนื่องจากดวงอาทิตย์เช่นกัน

นักวิทยาศาสตร์สาขา Astrobiology (ชีววิทยาอวกาศ) ยังติดตามข้อสงสัยที่น่าสน
ใจในประเด็นว่า อะไรที่เป็นมูลฐานชีวิตบนโลก หรือเป็นชีวิตมาจากที่อื่นและหรือ
จากการเปลี่ยนแปลงอันยาวนาน สภาพแวดล้อมของอวกาศโลก (Earth’s space
environment)

โดยข้อสงสัยมีส่วนพาดพิง ระบบของดวงอาทิตย์ เพราะเป็นพลังงานชนิดเดียวที่
สามารถครอบคลุม การเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ เชื่อมโยงกันได้ทั้งโลก

ปัจจุบันมี ยานสำรวจจำนวน 30 ลำ โคจร ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ เพื่อศึกษาระบบ
เกี่ยวข้องกันทางวิทยาศาสตร์ 3,500 เรื่อง และมีเครื่องมือวิเคราะห์กว่า 100 ประเภท

ระบบการเชื่อมโยง ระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ (Earth-Sun System Connection)
1.Climate Variability and Change (การเปลี่ยนแปลงฤดูกาล และสภาพอากาศที่บ่อย)
2.Carbon Cycle and Ecosystems (เกิดวัฐจักรคาร์บอน และระบบนิเวศ)
3.Earth Surface and Interior (พื้นผิวและโครงสร้างภายในของโลก)
4.Atmospheric Composition (องค์ประกอบความกดดันของบรรยากาศ)
5.Weather (อิทธิพล ฝนฟ้า อากาศ)
6.Water and Energy Cycle (วัฐจักรน้ำและพลังงาน)

ดวงอาทิตย์ ขอแนะนำตัวให้เรารู้จัก

คำว่า Sun มาจากภาษาลาติน คือ Sol หมายถึง ดาวที่อยู่ตรงกลางระบบของสุริยะ
เส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่กว่าโลก 109 เท่า มีขนาดใหญ่กว่าโลก 1.3ล้านเท่าจากตัว
เลขเห็นว่ามีขนาดใหญ่กว่ามากแน่

เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น นึกถึงวงกลม 2 วงโดย วงกลมแรกเส้นผ่าศูนย์กลางขนาด
1.3 ซ.ม.(คือโลก) ส่วนวงกลมที่สองเส้นผ่าศูนย์กลางขนาด 1.5 เมตร (คือดวง
อาทิตย์) ทั้งสองชิ้น วางอยู่ห่างกัน 150 เมตร นั้นคือ ระยะที่ห่างกัน ระหว่างโลก
และดวงอาทิตย์เท่ากับ 150 ล้านกิโลเมตร ตัวเราอยู่ในวงกลมวงแรก ขนาดเท่า
กับอะตอมเดียว

ถ้าอยากรู้ว่า 150 ล้านกิโลเมตร ไกลเพียงใดให้สมมุติว่าขับรถยนต์ด้วยความเร็ว
110 ก.ม /ช.ม. โดยไม่หยุดพักเลยใช้เวลาราว 50,000 วัน (หรือประมาณ 150 ปี
จากโลกสู่ดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์ใน ระบบสุริยะอื่นๆ หรือ Nearest star ใกล้ที่สุดคิดเป็นสัดส่วนห่างกัน
ราว 4,000 ก.ม. จากตัวอย่างที่สมมุติ ระยะทางที่กล่าวมา (หรือประมาณ 4.22
ปีแสง)

เพียงสัดส่วนย่อ ก็คงรู้สึกว่าไกล และใหญ่เล็กต่างกันแล้ว

การขยายตัวของดวงอาทิตย์ เป็นการจบสิ้นของโลก ขนาดดวงอาทิตย์จะครอบคลุม
พื้นที่ 2 AU. ทำให้โล เปลี่ยนแปลงตำแหน่ง ขยับออกมาอีก

ระบบสุริยะพิเศษ V 391 Pegasi (ดวงอาทิตย์) เกิดเปลี่ยนแปลงเป็นดาวยักษ์ีแดง
นานกว่า 100 ล้านปี ด้วยการขยายตัวออกมา 100 เท่า จะเกิดขึ้นไปอีกยาวนาน 5 พันล้านปี
โดยมีดาวเคราะห์ขนาดใหญ่กว่าดาวพฤหัส 3 เท่าโคจรห่างราว 1.7 AU

ดวงอาทิตย์ กำเนิดมาแล้ว เมื่อ 4.6 พันล้านปี มีองค์ประกอบก๊าซหลายชนิด เช่น
Hydrogen 92.1% - Helium 7.8% - Oxygen 0.061% - Carbon Nitrogen และ
Neon Iron Silicon บรรยากาศกดดันมากกว่าน้ำทะเล โลกถึง 340 ล้านเท่า

ทุกนาที ดวงอาทิตย์ปลดปล่อยพลังงาน ก๊าซไฮโดรเจนและก๊าซฮีเลียม 700 ล้าน
ตัน โดยจะเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์ (Pure energy) ได้ 500 ล้านตัน เห็นเป็น
แสงส่องมายังโลก คือ พลังงานที่เรามาใช้ประโยชน์นั่นเอง

ดวงอาทิตย์ สามารถให้พลังงานลักษณะนี้ได้อีก 5 พันล้านปี หลังจากนั้นอีก 1 พัน
ล้านปี เริ่มขยายตัวใหญ่กว่าเดิมขึ้นหลายร้อยเท่าตัว เรียกว่า Red giant (ดาวยักษ์
สีแดง) ค่อยๆแผ่รังสีความร้อนไปทั่วในระบบสุริยะ เผาโลกจนร้อน

ความร้อนแพร่ขยาย จากเดิมมหาศาลทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ถูกความร้อนกลืน
ไปทั้งสิ้น แล้วดวงอาทิตย์ยุบตัวลงเป็น White dwarf (ดาวแคระขาว) ขนาดเล็ก
เป็นจุดสิ้นสุดของดวงอาทิตย์ ขบวนการนี้ใช้เวลาอีกหลายพันล้านปี ดวงอาทิตย์
จึงค่อยๆเย็นลงอย่างสมบูรณ์อีกต่อไป

อำนาจและอิทธิพลของดวงอาทิตย์

ทราบกันดีว่า แสงจากดวงอาทิตย์ใช้เวลาเดินทางมาถึงโลก ใช้เวลา 8 นาที โดย
การที่แสงส่องไปถึงที่ใด ย่อมหมายความว่าพลังงานของดวงอาทิตย์ มีอำนาจแผ่
อิทธิพลไปยังบริเวณนั้นๆด้วย

ขณะนี้ทราบว่าแสงส่องผ่านไปไกล สู่นอกขอบสุริยะแบบหรอมแหรม ใกล้บริเวณ
Kuiper Belt จากการสะท้อนบน พื้นผิวของน้ำแข็งของกลุ่มดาวเคราะห์ ในแถบนั้น
ช่วงปี ค.ศ. 2007 ยานสำรวจ Voyager 1 อยู่ระหว่างการตรวจสอบสภาพแวดล้อม
อวกาศ ใกล้แนวขอบสิ้นสุดของ Heliopause (บริเวณอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาล
มีความสัมพันธ์กับสนามแม่เหล็ก) และพายุสุริยะ (Solar wind)

ว่าแท้จริงนั้นพลังงานดวงอาทิตย์สิ้นสุดอยู่บริเวณใดของ Kuiper Belt ซึ่งเป็นพื้นที่
คาบเกี่ยวกันของ ขอบระบบสุริยะ คงจะทราบคำตอบ ที่ชัดเจนในระยะต่อไป

ยานสำรวจ Voyager 1 กำลังตรวจสอบอิทธิพลจากดวงอาทิตย์ ว่าไกลเพียงใด

Solar radiation หรือ การแผ่ของรังสีดวงอาทิตย์ เป็นอำนาจกลไกทางเคมีไฟฟ้า
(Chemical and dynamical) จะกระตุ้นชั้นบรรยากาศ (Atmospheres) ให้เกิด
การผันแปรในทุกแห่ง ที่ Solar radiation แผ่ไปถึงโดยสามารถสร้างเปลี่ยนแปลง
องค์ประกอบของโครงสร้าง บรรยากาศและอุณหภูมิ

การศึกษา ดวงอาทิตย์ ทำให้ทราบว่า Solar radiation มีกฎเกณฑ์ต่างๆละเอียด
อ่อนมากมายต่อโลก ด้วยค่าความกว้างของการแผ่รังสี (Radiation spans the
color spectrum) ที่มีค่าของรังสี Energetic x-rays และ รังสี Infrared

จึงต้องใช้ดาวเทียม เน้นหนักติดตามตรวจสอบข้อมูลศึกษาผลกระทบ ด้านฟิสิกส์
และเคมีของสภาพแวดล้อมของอวกาศ (Space environment) ที่มีต่อระบบโลก
บริเวณช่องว่างระหว่างอวกาศ ตั้งแต่พื้นผิวโลก จรดพื้นผิวดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์ มีกลไกเคลื่อนไหวด้วยตนเอง (Dynamic body) ด้วยรูปแบบแปลก
มากมาย เช่น การเปลี่ยนแปลงของเปลวเพลิงที่โชติช่วงอย่างรุนแรงชั่วขณะ
(Solar flares) การฟุ้งกระจายเปลวไฟขนาดยักษ์บริเวณพื้นผิว (Prominences
emanating) อย่างควบคุมไม่ได้

ทางสถิติพบว่า โดยประมาณทุกๆระยะ 11 ปี พฤติกรรมของดวงอาทิตย์ เรียกว่า
Solar Activityเกิดการเคลื่อนไหว ขยายตัวอย่างผันผวน บริเวณจุดดับบนดวง
อาทิตย์ (Sunspots) ด้วยกลไกธรรมชาติที่ไม่มีข้อจำกัดทำให้ บริเวณช่องว่าง
อวกาศ ใกล้พื้นผิวของดวงอาทิตย์ (รวมถึงโลก) รับคลื่นพลังงานที่เกิดจากคลื่น
สนามแม่เหล็กไฟฟ้า (Electromagnetic waves) ชนิดเข้มข้นซึ่งมาพร้อมกับพาุยุ
สุริยะ (Solar wind)ถ้ามีผลกระทบรุนแรงเป็นวงกว้าง เรียกว่า พายุอวกาศ
(Space storm)

สภาพพื้นผิวบนดวงอาทิตย์ เหมือนบ่อหลอมโลหะในโรงงานอุตสาหกรรม
แต่จะมีค่าความร้อนสูงมากกว่า หลายร้อยเท่า

(ที่มา : http://www.sunflowercosmos.org/cosmology/cosmology_main/thesun_1.html)

Pulsar : พัลซาร์ ลำแสงจากประภาคารจักรวาล

2011-08-01T07:48:00.001+07:00

เดิมนั้นเราทราบว่า ดาวนิวตรอน (Neutron stars) เกิดจากการยุบตัวลงภายใต้แรง
ดึงดูดของตน ด้วยการระเบิดขึ้น เรียกว่า Supernova explosion จากระบบเผาไหม้
ของเชื้อเพลิง ก๊าซพร่องลง จึงต้องเผาไหม้ทุกสิ่ง ทุกอย่างรวมถึงไส้แกนตัวเอง
จนระเบิด

ดวงอาทิตย์ในระบบสุริยะ ไม่สามารถพัฒนาการเป็น Neutron stars ได้ แต่เมื่อ
หมดอายุขัย อีกราว 5,000 ล้านปีข้างหน้า จะพัฒนาการเป็น ดาวยักษ์สีแดง (Red
Giant) หลังจากนั้นจะกลายเป็น ดาวแคระขาว (White dwarfs) ในลำดับถัดไป

ทั้งนี้เพราะการเกิด ซูเปอร์โนวา (Supernova) เกิดขึ้นได้กับ ดาวที่มีขนาดยักษ์
มวลมากกว่าดวงอาทิตย์ (อย่างน้อย 2-3 เท่า) จึงสามารถเกิดการระเบิดแบบ Supernova explosion ส่งผลให้เกิด Neutron stars ตามมา

แต่หากดาว มีขนาดใหญ่ยักษ์มากกว่านั้น จะยุบตัวเป็นหลุมดำ (Back holes) โดย
เชื่อว่า Neutron stars มีความหนาแน่นสูงมาก หมุนปั่นรอบตัวเองรวดเร็ว ตนเอง
มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางเพียง 10 กิโลเมตร และรอบๆ มีสนามแม่เหล็กขนาดใหญ่
(Large magnetic fields)

Neutron stars

Pulsar (ลำแสง Radio)

จาก Neutron stars สู่ Pulsar

การมีสนามแม่เหล็ก ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอนุภาค จากการเคลื่อนไหวเป็น
ลำยาวของสนามแม่เหล็ก เกิดเป็นลำแสง จากรังสีที่เปล่งสะท้อนจากขั้วแม่เหล็ก
(Magnetic poles) หมุนเวียนไปรอบๆ ดาวนิวตรอน

ลำแสงนั้นส่องยาวไกลออกไปในอวกาศ บนโลกจึงสามารถตรวจจับลำแสงนั้นได้ ด้วย Radio telescope ลักษณะแสงดังกล่าว ยาวเป็นลำ คล้ายกับแสงที่หมุนส่อง
เป็นลำยาวออกมาจากประภาคาร พร้อมกับหมุนไปรอบๆ (หรือเปรียบเหมือนไฟ
ไซเรน บนหลังคารถพยาบาล แต่จะพลิกไปพลิกมาขณะหมุนด้วย) ด้วยความเร็ว
มากกว่า 100 รอบต่อวินาที

คำจำกัดความ ของ Pulsar

Pulsar คือ อำนาจแม่เหล็กพลังสูง (Highly magnetised) ของ ดาวนิวตรอนซึ่ง
เกิดจากการยุบตัวของดาว ที่มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์ มีรัศมีราว 1 ล้านกิโลเมตร
เหลือขนาด มีรัศมีราว 10-15 กิโลเมตร (เป็นดาวนิวตรอน)

แสดงการแผ่หรือเปล่งรังสี จากขั้วแม่เหล็ก (Magnetic poles) เป็นลำแสง (Beam)
ทะแยงออกมาสู่โลก ลักษณะเหมือนกับไฟส่องพุ่งออกมา เช่นไฟจากประภาคาร (Lighthouse) แบบวูบวาบ โดยมีช่วงจังหวะรอบหมุนอย่างเที่ยงตรง แม่นยำมาก
เรียกลำแสงนั้นว่า Pulsar (พัลซาร์)

Pulsar PSR B0531+21 (The Crab Pulsar) ในบริเวณ Supernova remnants

ระบบทั่วไปของ Pulsar

ทั้งนี้การสำรวจพบ Neutron stars ราวจำนวน 1,800 ดวง แต่ละดวงเต็มไปด้วย
ความแปลกประหลาด เหมือน Cosmic zoo เกิดจากการยุบตัวของดาว ขนาดใหญ่
กว่าดวงอาทิตย์ เหลือสัดส่วนเท่าเมืองเล็กๆ บนโลก 1 เมือง (ราว 10 กิโลเมตร)

ทั้งหมดเกิด Pulsars เพราะมีลำแสง แบบประภาคารส่องยาวออกมา ในประเภท
Radio waves หรือ X rays แต่ก็มีจำนวนมากเกิดขึ้น แต่มองไม่เห็นจากบนโลก
ในทางทฤษฎี Pulsars ที่มีลำแสงแบบ Gamma-ray จากมีความกว้างและไกลกว่า (แบบลำแสง Radio waves หรือ X rays ) ซึ่งจะเหมือนลำแสงที่เกิดบนโลก โดย
ลำแสง Gamma-ray ต้องใช้ เครื่องมือที่มีความละเอียดตรวจจับ

การกล่าวถึง Pulsars จากการสำรวจ ประการแรกต้องมีรายละเอียดของ Neutron
stars เป็นส่วนประกอบ ประการที่สอง ส่วนใหญ่มักคล้ายคลึงกัน ของลำแสง Pulsars เกิดขึ้นมีจังหวะ มีช่วงห่างเป็นระยะ เปล่งสะท้อนจากการหมุนรอบตัวเอง
ของ Neutron stars ระหว่างช่วงจังหวะลำแสงของ Pulsars ใช้เวลาหมุนแต่ละครั้ง
ทำให้เกิดการสูญเสียพลังงาน

Pulsars อายุน้อยมักพบในบริเวณ Supernova remnants (เศษซากการระเบิด
ของซูเปอร์โนวา) เป็นบริเวณที่เกิด Neutron stars อย่างแน่นอน โดย Pulsars
หมุนปั่นรอบๆ Neutron stars มีลักษณะพลิกกลับไปมาและเปล่งสะท้อน Radio
waves ตามแนวแกนของสนามแม่เหล็ก (Magnetic axis)

อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถสืบค้นการเกิดของ Pulsarsได้ทั้งหมด เพราะลำแสง
จาก Neutron stars บางดวงมาไม่ถึงโลกให้ตรวจจับได้

แต่ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่า การเกิดขึ้นของ Pulsarขึ้นมาแล้วมีอายุยาวนานเท่าใด
จึงยุติ อย่างน้อยเชื่อว่าหลายพันล้านปี ลำแสงของรังสีจึงหมดสภาพลง เพราะมี
ความเป็นได้ จากสนามแม่เหล็กหมดกำลัง ทำให้ลำแสงอ่อนแอ และอ่อนแอลง
โดยไม่มีสิ่งใดขัดขวาง

Vela Pulsar (ลำแสง Radio, Optical, X-ray , Gamma ray) ในบริเวณ Vela Supernova Remnant

Pulsar (ลำแสง X-ray) ในระบบ Binary star system

สำรวจ Radio Pulsar

การสำรวจครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1967 ใช้วิธีสำรวจแหล่งคลื่นวิทยุ (Radio sources)
แต่ปัจจุบันใช้หลายวิธีเช่น Optical, X-ray และ Gamma-ray telescopes

การสำรวจโดยใช้ Radio telescope (กล้องวิทยุโทรทรรศน์) ไปยังตำแหน่งคาด
หมายอาจใช้เวลาไม่กี่นาทีจนถึง 20 ชั่วโมงให้ระบบคอมพิวเตอร์ของกล้องบันทึก
สัญญานไปเรื่อยๆ เสียง สัญญาน (Signal) มีลักษณะ ดังแบบ ตึกๆๆๆๆ หรือวีด
เป็นช่วงๆ บางประเภทคล้ายเสียงปืนกลรัวถี่

--------------------------------------------------------------------------------------

{{ฟังเสียงสัญญาน Pulses}}

PSR B0329+54
ประเภท Normal pulsar
Rotating period ราว 0.714519 ครั้งต่อวินาที

PSR B0833-45 (The Vela Pulsar)
มีตำแหน่งใกล้ใจกลางของ Vela supernova remnant ซึ่งเป็นเศษซากจาก
การระเบิด มาแล้วราว 10,000 ปี แล้วยุบตัวลงเป็น Neutron stars
Rotating period ราว 89 ครั้งต่อมิลลิวินาที (11 ครั้งต่อวินาที)

PSR B0531+21 (The Crab Pulsar)
จัดอยู่ในกลุ่ม Youngest pulsar มีตำแหน่งอยู่บริเวณใจกลาง Crab Nebula
(นิวบูล่าปู) ประเภท Supernova remnant
Rotating period ราว 30 ครั้งต่อวินาที

PSR J0437-4715
เดิมจัดในประเภท Millisecond pulsar มีอายุเก่าแก่ เกิดจาก Binary companion
star(ดาวคู่มิตรที่โคจรร่วมกัน โดยการแผ่ขยายเชื่อมจาก Red giant) มีเส้นทาง
โคจร แบบ Angular momentum กับ Neutron stars
ปัจจุบัน Rotating period ราว 174 ครั้งต่อวินาที

PSR B1937+21
เป็น Pulsar มีความถี่ของรอบรวดเร็วมาก พื้นผิวดาว 1 ใน 7 มีความเคลื่อนไหว
ของแสง จากพลังงานแรงโน้มถ่วงอย่างมหาศาล ซึ่งเป็นการขัดขวางกันอย่าง
สุดขีดกับแรงเหวี่ยงจากศูนย์กลาง (Centrifugal forces)
Rotating period ราว 174ครั้งต่อวินาที

--------------------------------------------------------------------------------------

ช่องความถี่ที่แตกต่าง ของ Pulses เรียกว่า Pulsar's period (ช่วงเวลารอบเดิน
ของพัลซาร์) โดยมีช่วงน้อยกว่า 1 วินาที จนถึง 8 วินาที เป็นส่วนใหญ่ ช่วงเวลาถี่
ห่างของสัญญาน จะแสดงอย่างสม่ำเสมอ และมีจังหวะที่แม่นยำมาก

ตัวอย่างการสำรวจ PSR J1603-7202 พบการส่งสัญญาน ระยะห่าง 0.0000005
วินาที ตลอดเวลามา 1 ล้านปี

โดย มี 2 ประเภทของ Pulsar คือ ประเภทช่วงสัญญาน 1 ในพันวินาที เรียกว่า
Millisecond pulsars (พัลซาร์ มิลลิวินาที) เป็นประเภทมีโอกาสเปลี่ยนแปลง
ช่วงเวลาช้า โดยมักคงสถานะแบบนั้นอยู่นาน นอกนั้นที่เหลือของประเภท Pulsar
ที่ไม่อยู่ในประเภทนี้ทั้งหมดเรียกว่า Ordinary pulsars (พัลซาร์ สามัญ)

หลังจากนั้น ข้อมูลทั้งหมดจะบอกได้ว่า แต่ละคลื่นความถี่มีความแตกต่างกัน
(Different frequencies) จากสเปกตัมของสี (Colours of the spectrum)

แต่ทั้งหมดตำแหน่ง Pulsar มักอยู่บริเวณ Interstellar medium (ช่องว่างระหว่าง
ดวงดาว) ความถี่ของสัญญานจะบ่งบอกความเร็วจังหวะี่ของ Free electrons ใน
Interstellar medium จำนวนมากของ Pulsars มักกระจัดกระจาย มากกว่าที่จะ
อยู่ใกล้กัน ทำให้ค่าความหน่วงสัญญานต่างกัน จึงนำมาใช้หาค่าระยะห่างจากโลก

ข้อมูล Pulsars ในกาแล็คซี่พื่อนบ้านและแถบ Magellanic Clouds ยังรู้จักน้อย
มักสำรวจในบริเวณด้านนอกระบบสุริยะ ซึ่งอยู่ในทางช้างเผือกเป็นส่วนใหญ่

สำหรับ การเรียกชื่อ Pulsars มีหลักเกณฑ์ เรียกดังนี้ Youngest pulsars (แสดง
ว่ามีอายุน้อย) ส่วนเรียกว่า Pulsars (แสดงว่ามีอายุหลายพันปีขึ้นไป) ในแถบทาง
ช้างเผือกมักพบประเภท Youngest pulsars ในบริเวณ Supernova remnants

Pulsar (ลำแสง Gamma ray)

Pulsar CTA 1

ข้อมูลการสำรวจ

Pulsar CTA 1 สำรวจพบในบริเวณ เศษซากระเบิดของ Supernova ซึ่งระเบิดมา
แล้ว 10,000 ปี ตำแหน่งกลุ่มดาว Cepheus (เซเฟอุส) ห่างจากโลก 4,600 ปีแสง

การเปล่งรังสี เป็นพลังงานออกมา มากกว่าดวงอาทิตย์ 1,000 เท่า สามารถตรวจ
จับค่า Photons พลังงานในระดับ 20-300 ล้านเท่า ของพลังงาน Visible light
โดยทราบว่า เป็นวัตถุที่เปล่งรังสีในประเภท Gamma-ray

Pulsar PSR J0108-1431

Pulsar PSR J0108-1431 ชื่อย่อว่า J0108 เป็นประเภท Pulsar อยู่โดดเดี่ยวเป็น
เอกภาพ ไม่ได้หมุนตนเอง เช่นระบบตุ้มถ่วง (Binary system) และมีอายุมากกว่า
10 เท่าของ Pulsar ที่เคยสำรวจพบ คือ มีอายุ 200 ล้านปี มีตำแหน่งห่างจากโลก
770 ปีแสง นับว่าใกล้โลกมากเท่าที่เคยสำรวจพบ

การสำรวจโดย Radio observations แสดงให้เห็นทิศทางการหมุนของ Pulsars
จากพลังงาน ที่แผ่รังสี (Radiate energy) แบบค่อยๆ แผ่ออกมาน้อยลงตาม
ลำดับ เป็นการแสดงถึงอายุเก่าแก่ และสถาพมัวหมอง กว่า Pulsar อื่นๆที่เคยพบ

มีความเร็วการหมุน 1 รอบต่อ 1 วินาที แต่มีความสว่าง รังสีพลังงานสูงมีประสิทธิ
ภาพ ทั้งๆที่แสงจืดจางลง ปรากฎการณ์นี้แสดงว่า พลังงานของ J0108 ได้สาบสูญ
จึงหมุนช้าลงตามอายุ

การเปลี่ยนแปลงของ รังสี X จากการสูบโยก พลังงานรังสีสูง (High-energy
radiation) ของ Pulsar ออกไป มักเกิดตั้งแต่ลำดับชั้น Pulsar ที่อายุน้อย และ
ค่อยๆเลือนหายไปเรื่อยตามอายุ จนยุติเมื่อลำดับอายุมากขึ้น

การเปล่งของ J0108 Pulsar มี 2 รูปแบบคือ การเปล่งรังสี X ออกมา เป็นการเปล่ง
จากอนุภาค ที่หมุนเวียนรอบๆสนามแม่เหล็ก และการเปล่งความร้อน จากบริเวณขั้ว
สนามแม่เหล็กของ Neutron stars

การวัดอุณหภูมิความร้อนและขนาดของพื้นที่ความร้อน สามารถทำให้ทราบถึง ศักยภาพและความผิดปกติ ของพื้นผิว Neutron stars และพัฒนาการเปลี่ยน
แปลงอัตราเร่ง ของอนุภาค ที่เกิดจาก Pulsar

Pulsar อายุน้อยส่วนใหญ่สว่าง สำรวจได้โดยวิธี Radio และ X-ray telescopes
แต่ไม่สามารถตอบสนอง เรื่องที่บรรจุไว้ทั้งหมดของวัตถุนั้น จำเป็นต้องใช้ในหลาย
วิธีเพื่อหาข้อสรุป โดยเฉพาะเรื่อง อายุของ J0108 เป็น Pulsarใกล้จบสิ้นอายุขัย
ที่จะเรียกว่า Pulsar death line (เส้นตายของพัลซาร์) ได้หรือไม่

เพราะการแผ่รังสีกำลังอยู่ในสถานการณ์ใกล้ยุติลงแล้ว อย่างน้อยคุณสมบัติของ Pulsar ที่ไม่เหมือนกับ Pulsar อื่นทำให้เข้าใจได้ว่า เป็นลักษณะ Dying pulsars (พัลซาร์จวนใกล้ดับ)

Pulsar PSR J0108-1431

References :

Chandra X-ray Observatory
Australia Telescope Outreach and Education
NASA’s Fermi Gamma Ray Space Telescope
High Energy Astrophysics Division at the Harvard-Smithsonian
Center for Astrophysic The Radio Pulsar Group
The University of Manchester

(ที่มา : http://www.sunflowercosmos.org/cosmology/cosmology_main/pulsar.html)

Persepolis (2007)

2011-07-16T21:18:00.001+07:00

Persepolis (2007)

(มีบรรยายไทยแล้วครับ)

Directer:Marjane Satrapi and Vincent Paronnaud Writter:Marjane Satrapi, Vincent ParonnaudStory:Marjane Satrapi (Comic Book) Running time:95 min Country:France Language:French, Persian, English, German Subtitle: English/ไทย
Starring

Chiara Mastroianni
Catherine Deneuve
Danielle Darrieux
Simon Abkarian

คว้ารางวัล Jury Prize จากคานส์ มาได้ทั้งที่เป็นหนังการ์ตูน

Persepolis เป็นหนังอนิเมชั่น ของผู้กำกับหญิงอิหร่าน มาร์จาเน ซาตราปี

ของเขาแรงจริง

(บทความนี้มาจาก http://varanyoob.multiply.com/journal/item/22/Persepolis_Questions_of_Freeman)

‘Persepolis’ Questions of Freeman

หากคุณเป็นศาสดาองค์สุดท้ายของโลก ศาสนาของคุณจะมีกฎเกณฑ์อย่างไรบ้าง? จะมีคนสักกี่คนในโลกนี้ที่อยากเข้ามาเป็นสาวก? และสำหรับคนที่ไม่ยอมเข้ารีตล่ะ ศาสดาจะจัดการพวกเขาเหล่านั้นอย่างไร?

ในช่วงเดือนมิถุนายนของปีที่ผ่านมา หลายคนอาจจำได้ถึงอนิเมชั่นสัญชาติฝรั่งเศสสุดอื้อฉาว ซึ่งแต่เดิมถูกกำหนดให้ฉายเป็นภาพยนตร์เปิดในงานเทศกาลหนังกรุงเทพฯ แต่จากการขอร้องของสถานทูตอิหร่าน ทำให้คณะกรรมการจัดงานต้องระงับฉาย และอัปเปหิภาพยนตร์เรื่องนี้ออกจากโปรแกรมไปในที่สุด

ความจริงก่อนหน้านั้น ในช่วงเทศกาลหนังเมืองคานส์ ซึ่งจะมีการจัดฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ ทางอิหร่านก็ได้ทำหนังสือประท้วงไปยังเทศกาลฯ แต่คนฝรั่งเศสเขาใจถึง จึงทำเป็นไม่สนใจและตีมึนฉายภาพยนตร์เรื่องนี้กันต่อไป

เรื่องร้อนถึงหน่วยงานที่ดูแลเรื่องภาพยนตร์ของประเทศอิหร่าน ‘มูลนิธิฟาราบี’ ถึงกับส่งจดหมายประท้วงไปยังสถานทูตฝรั่งเศสว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้นำเสนอ ‘ภาพอันไม่เป็นจริงที่เกิดจากการปฏิวัติทางศาสนาของประเทศอิหร่าน’ แถมเมื่อทางเทศกาลฯ ตัดสินใจมอบรางวัล July’s Prize ให้กับภาพยนตร์อนิเมชั่นเรื่องนี้ ก็ยังมิวายที่ทางรัฐบาลอิหร่านจะออกมาเอะอะเอ็ดตะโรประท้วงกันอีกรอบ

‘Persepolis’ สร้างจากหนังสือการ์ตูนชีวประวัติของนักวาดภาพประกอบหญิงชาวอิหร่านซึ่งปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในกรุงปารีส Marjane Satrapi เขียนเล่าเรื่องราวชีวิตของตัวเอง ผ่านลายเส้นที่เรียบง่าย ด้วยเนื้อหาที่มีความน่าสนใจในเชิงสังคม หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับความนิยมและถูกหยิบยกขึ้นมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในที่สุด โดยมี Vincent Paronnaud และตัวมาร์แจนที่ร่วมกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาด้วยตนเอง

ในวัยเด็กมาร์แจนน้อยมีความฝันอยู่หลายอย่าง เธอชมชอบบรู๊ซ ลี อยากเป็นคอมมิวนิสต์เหมือนเช่นปู่ที่ล่วงลับ และฝันอยากเป็นศาสดาองค์สุดท้ายของโลก ในศาสนาของเด็กหญิง เธอจะห้ามไม่ให้ใครต้องเจ็บป่วยและต้องหิว คนแก่สูงอายุทุกคนจะได้รับปันส่วนเป็นไก่อย่างน้อยวันละหนึ่งตัว…ยายของเธอถึงกับสมัครเป็นสาวกคนแรกของศาสนานี้ในทันที

“ว่าแต่หนูจะทำยังไงกับคนที่ไม่ยอมทำตามกฎเกณฑ์ในศาสนาของหนูล่ะ?” ยายถาม

”…หนูยังไม่ได้นึกถึงเรื่องนั้นเลย” เด็กหญิงนิ่งคิดแล้วตอบ

ครอบครัวของมาร์แจนเป็นชาวเตหะรานหัวสมัยใหม่ที่มีฐานะซึ่ง พ่อ แม่ และย่าต่างเลี้ยงดูให้เธอเติบโตขึ้นมามีความคิดหัวก้าวหน้า ประกอบกับพื้นเพของตระกูล ซึ่งสมาชิกในครอบครัวบางคนต้องประสบเคราะห์กรรมทางการเมืองจากการปฏิวัติแย่งชิงอำนาจทางการปกครองหลายต่อหลายครั้ง ทำให้เด็กหญิงมาร์แจนต้องได้รับผลกระทบจากความคิดของตัวเองที่ดันไปโต้แย้งกรอบบรรทัดฐานของสังคมอิหร่านในช่วงนั้น จนพ่อ แม่ที่ต้องการจะปกป้องตัดสินใจส่งตัวเธอไปใช้ชีวิตยังออสเตรียเมื่อมาร์แจนมีอายุได้เพียง 14 ปี

มาร์แจนต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่ตัวเองไม่คุ้นเคยอยู่หลายปี และเมื่อกลับมายังบ้านเกิดก็ต้องพบว่าสภาพสังคมของอิหร่านกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในตัวเธอ ไม่ไปด้วยกันเอาเสียเลย…แล้วเธอจะใช้ชีวิตที่นั่นต่อไปได้อย่างไร?

แม้การเดินเรื่องเกือบทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์จะเป็นภาพขาวดำที่มีเพียงแค่สองมิติ แต่ด้วยลายเส้นอันเรียบง่ายหากเปี่ยมเสน่ห์ตามแบบฉบับของมาร์แจน รวมถึงอารมณ์ขันและเนื้อหาของเนื้อเรื่องที่หนักแน่นแต่ก็ถูกทำให้เบาสมองลงได้เมื่อเป็นอนิเมชั่น ก็สามารถเอาผู้ชมอยู่ได้ตลอดเรื่อง

เสน่ห์ที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่ถือเป็นหัวใจของอนิเมชั่นเรื่องนี้คือการตั้งคำถามที่เดินควบคู่ไปกับเรื่องราวชีวิตอันโลดโผนของผู้หญิงเพียงคนเดียวตั้งแต่เด็กจนโต มาร์แจนตั้งคำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมหลายระดับและหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเมืองการปกครอง วิถีอันชอบธรรมในการปฏิวัติ สิทธิ เสรีภาพและความเท่าเทียมกันระหว่างเพศภายใต้คันร่มที่มีชื่อว่า ‘ศาสนา’ กระทั่งความแตกต่างกันทางด้านวัฒนธรรมระหว่างโลกที่หนึ่งและโลกที่สาม...เรียกได้ว่ามีบทสนทนาที่คมคายหลุดออกมาให้เราได้สนุกขบคิดกันตลอดทั้งเรื่องเลยทีเดียว

เมื่อชมภาพยนตร์เรื่องนี้จบแล้วจึงไม่ประหลาดใจเลยว่าเหตุใด แค่ภาพยนตร์อนิเมชั่นเรื่องเดียวจึงได้เป็นพิษเป็นภัยต่อรัฐบาลอิหร่านนัก? คำตอบคือเพราะนอกจากมันจะเปิดเผยภาพลักษณ์ของการปฏิวัติ และวิถีแห่งการปกครองของประเทศอิหร่านต่อสายตาโลกภายนอกแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้สั่นคลอนอำนาจรัฐด้วยคำถามของผู้หญิงตัวเล็กๆ เพียงคนเดียว ซึ่งนั่นอาจจะเป็นคำถามเดียวกันกับเพื่อนร่วมชาติทั้งชาติของเธออยากถามด้วยก็ได้

…ไม่สิ เอาเข้าจริงๆ มันเป็นคำถามอันไม่ยอมจำนนของคนที่มีหัวใจเป็นเสรีชนทั้งมวลต่างหาก

น่าเสียดายที่ ‘Persepolis’ จัดฉายที่โรงภาพยนตร์ House RCA เพียงแห่งเดียวเท่านั้น ในช่วงก่อนจะถึงสิ้นเดือนมีนาคมนี้ หลายๆ คนคงต้องพลาดชมไปอย่างน่าเสียดาย

…ถ้าแผ่นออกเมื่อไหร่ อย่าลืมไปหามาชมกันนะครับ

(บทความนี้ตัดมาจาก http://iteau.wordpress.com/2008/03/15/persepolis/)

Persepolis

In ภาพยนตร์ : Movie, สังคม: social on มีนาคม 15, 2008 at 11:59 am

เพิ่งมีโอกาสได้ไปดู Persepolis หนัง animation ภาษาฝรั่งเศสแนวบันทึกความทรงจำ ที่สร้างขึ้นจากหนังสือชื่อเรื่องเดียวกัน ที่ตีพิมพ์ออกมาสองภาค ภาคแรกเป็นช่วงวัยเด็ก ภาคสองเป็นช่วงที่เติบโตเป็นสาว (ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ตีพิมพ์เป็นรูปเล่มครั้งแรกเมื่อปี 2000)

Persepolis เป็นเรื่องราวของ Marjance Satrapi ในการใช้ชีวิตช่วงเด็กในอิหร่าน และเติบโตในต่างประเทศ (ปัจจุบันเธอเป็นนักเขียนอยู่ในฝรั่งเศส)จุดเด่นสำคัญของตัวเนื้อเรื่อง หาได้อยู่กับชีวประวัติของ Satrapi ไม่ หากแต่ คือ ประวัติศาสตร์ของอิหร่าน และประเด็นด้านการเมือง สงคราม สังคม และวัฒนธรรม ที่ทำให้เข้าใจความเป็นไปของประเทศที่หลายคนมองว่า เป็นประเทศหัวรุนแรงประเทศหนึ่งได้ดีขึ้น

เวลากลับบ้านทีไร มักจะมีคนถามว่า คนอเมริกันเป็นอย่างไร ผมก็มักจะตอบว่า ก็เหมือนคนไทย ถามต่อว่าเหมือนยังไง ก็เหมือนกันตรงที่ ไม่สามารถเหมารวมได้ว่า คนอเมริกันทั้งหมดเป็นอย่างไร เพราะคนเหมือนคน แต่คนไม่เหมือนกัน หนัง (และหนังสือ) ของ Satrapi นี้ก็เห็นจะเป็นเช่นกัน ที่ชี้ให้เห็นว่า คนอิหร่านทุกคน ก็ไม่จำเป็นต้องมีภาพลักษณ์เป็นพวกหัวรุนแรง น่ากลัว เพียงเพราะการที่มีพวกหัวรุนแรงเคลื่อนไหว ทำตัวเป็น PR ของประเทศ

ถึงแม้เรื่องของอิหร่าน ดูเหมือนจะเป็นเรื่องไกลตัว แต่ประเด็นที่สอดแทรกอยู่ในหนัง ไม่ว่าจะเรื่องการเมือง สังคม และวัฒนธรรมนั้น เข้าเนื้อเข้าหนัง คนไทยอย่างเรามาก มีฉากที่คุ้น ๆ มีประเด็นปัญหาที่เหมือนที่เมืองไทยพูดถึงกัน

ภาพรวมของหนัง ค่อนข้างชอบ ถึงแม้หลัก ๆ จะเป็นหนังการ์ตูนขาว-ดำ เพื่อแสดงว่าเป็นการเล่าเรื่องในอดีต แต่ลายเส้นที่หนาและไม่รกตา (เทียบกับ version ที่เป็นหนังสือ ลายเส้นของการ์ตูนในหนัง ดู polished มากกว่า แต่ก็ไม่เสียความเป็นอัตลักษณ์ของ Satrapi ไป) transition ดูเรียบง่าย แต่ให้ความหมายได้ดี

[เพิ่มเติม: ข้อมูลบน imdb, หนังสือบน Amazon (Satrapi ยังมี graphic novel ในรูปแบบวรรณกรรมเยาวชนที่น่าสนใจ อีกมาก น่าติดตามอ่านทีเดียว)]

Persepolis แอนิเมชั่นจากฝรั่งเศส ถูกสั่งระงับการฉายในเทศกาลหนังกรุงเทพ แม้เพิ่งจะมีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเป็นหนังเปิดเมื่อวันเสาร์ (23) ที่ผ่านมานี้เอง

ข่าวการระงับ การฉาย Persepolis เริ่มเป็นที่เปิดเผยกันว่า ทางสถานทูตอิหร่านได้ติดต่อทาง ททท. ขอให้งดฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศไทย โดยทาง thaicinema.org ได้ติดต่อซักถามไปทางการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ซึ่งประมาณ 17 .00 น. นายฉัททันต์ กุญชร ณ อยุธยา ได้ชี้แจงในเรื่องนี้ไว้ดังต่อไปนี้

“ ได้รับการขอร้องจากสถานทูตอิหร่านจริง เรื่องขอให้พิจารณาการฉายหนังเรื่องนี้อีกครั้ง ทางเราได้นึกถึงความสัมพันธ์เป็นหลัก จึงตัดสินใจเช่นนี้”

ทางเว็บได้ถามต่อว่า จะสั่งห้ามเฉพาะไม่ให้เป็นหนังเปิดเท่านั้นหรือไม่ ซึ่งนายฉัททันต์แจ้งว่า จะไม่มีการฉายเลย โดยให้เหตุผลไว้ว่า

“ ทางเขาก็มีเหตุและผล ซึ่งจะต้องถามกับทางสถานทูตเอง ” ...

ที่มา : www.thaicinema.org, http://www.dvdcanfly.com/?name=knowledge&file=readknowledge&id=459

เที่ยวบินสุดท้ายของดอกเตอร์มนัญยา ตันติวิวัฒน์

2011-07-16T08:59:00.003+07:00

by กวิน ชุติมา on Wednesday, July 13, 2011 at 11:37pm

เที่ยวบินสุดท้ายของดอกเตอร์มนัญยา ตันติวิวัฒน์

เธอคือแบบอย่างของนักเรียนไทยที่มุ่งมั่น อดทน ไม่ย่อท้อจนประสบความสำเร็จ

" ดอกเตอร์มนัญยา ตันติวิวัฒน์ " สร้างความสำเร็จให้ตัวเองจนเที่ยวบินสุดท้าย และสร้างชื่อเสียงให้ประเทศในฐานะนักเรียนทุนอย่างสมเกียรติ...คุณค่าเธอควรมีมากกว่านี้ ?

เธอ... " น้ำมนต์ " --- มนัญยา ตันติวิวัฒน์ ฉายแววอัจฉริยะอย่างไม่น่าเชื่อตั้งแต่วัยเด็ก ได้รับเหรียญทองนักเรียนดีเด่นของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ติดต่อกันตั้งแต่ชั้น ป. 1 กระทั่งจบ ม. 6

เธอ...คว้ารางวัลแห่งความสำเร็จไปคนเดียวอย่างน่าทึ่งในช่วงการเรียน 12 ปี

" น้ำมนต์ " สอบเข้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้เป็นที่ 2 มีทุนสนับสนุนทั้ง 4 ปี ขณะเดียวกันก็สอบได้ทุนรัฐบาลไทยโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไปศึกษาต่อระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก ณ สหรัฐอเมริกาด้วย

ในปี 2543 เธอเลือกไปอเมริกา เข้าเรียนปริญญาตรีคณะฟิสิกส์ที่ Dartmouth College ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่มีชื่ออันดับต้นๆ ในดินแดนมะกัน กระทั่งจบคณะฟิสิกส์ และได้รับการคัดเลือกเข้าเรียนต่อในระดับปริญญาโทที่ The University of California Santa Barbara (UCSB)

ระหว่างนี้เธอสร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัยด้วยการเป็นตัวแทนไปนำเสนองานวิจัย ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ กลับมาจึงได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยอาจารย์ ระหว่างเรียนเธอคอยเป็นพี่เลี้ยงช่วยดูแลน้องๆ นักเรียนทุนไทยเป็นประจำ นักเรียนไทยที่นั่นกว่า 600 คน จึงรู้จักมักคุ้น " พี่น้ำมนต์ " เป็นอย่างดี

มนัญยา...เข้าศึกษาต่อด้านฟิสิกส์สาขาถนัดในระดับปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยแห่งเดิมอีก 6 ปี ระหว่างนั้นในปี 2551 เธอเริ่มทราบว่าตัวเองเป็นมะเร็งเต้านม จึงเข้ารับการรักษามาเป็นระยะ ทั้งการฉายแสง คีโม กระทั่ง 1 ปีผ่านไป ได้รับการผ่าตัดจนอาการอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย ทุกคนดีใจมากที่มนัญยาคนเดิมจะได้กลับมามุ่งมั่นทุ่มเทกับการเรียนของเธอ และในปีเดียวกันนั้นเธอก็ได้รับรางวัล Materials Research Lab Diversity Fellowship

" ถ้าเป็นคนอื่นคงเลิกเรียนแล้วมารักษาตัวที่บ้าน " คุณพ่อมนูญศักดิ์ ตันติวัฒน์ เล่า

สำหรับน้ำมนต์ไม่ใช่ --- เพื่อนๆ และอาจารย์ในคณะ เล่าว่า เธอเป็นคนไม่ยอมแพ้ แม้จะป่วยแต่ยังขยันขันแข็งและอดทนมาก --- จากนั้นไม่นานเธอเข้าเอกซเรย์ร่างกายอีกครั้ง พบว่ามะเร็งลามไปที่ปอด อดทนมาก ยังไงก็จะเรียนให้จบ " " น้ำมนต์ไม่เคยท้อ คุณพ่อ ย้ำ

ระหว่างอาการป่วยในระยะที่ 2 เธอยังพาเพื่อนๆ มาฝึกเรียนขี่ช้างที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างที่ลำปาง ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของพ่อ กลับไปอเมริกาอีกครั้ง อาจารย์แจ้งว่าเธอสามารถขอจบปริญญาเอกได้ภายในเดือน มิ.ย. 2553 แต่เธอก็ยังไม่ยอม เพราะต้องการทำงานวิจัยให้สมบูรณ์และออกมาดีที่สุดก่อน งานวิจัยชิ้นที่ว่าชื่อ Structure-Function-Property Relationships In Solution-Processed Diketopyrrolopyrrole- Based Materials

ขณะที่เธอมุ่งมั่น มะเร็งร้ายก็ไม่ปรานี เริ่มลามไปยังตับและสมอง ผู้เป็นพ่อแม่และครอบครัวได้แต่ทำใจว่าลูกสาวว่าที่ดอกเตอร์คงต้องจากไปในเวลาอีกไม่นาน มนัญยาก็รู้ตัวเองดีเช่นกัน ช่วงเดือน พ.ย. 2553 เธอจึงบินกลับกรุงเทพฯ มาพักผ่อนนอนเที่ยวอยู่ 2 สัปดาห์ ก่อนจะเดินทางไปเยี่ยมและอำลาบรรดาเพื่อนๆ ในยุโรป รวมถึงอาจารย์สมัยเรียนปริญญาตรี

... ต่อมาเธอก็หายใจได้แผ่วเบาลงเรื่อยๆ ด้วยปอดถูกทำลายไปมากแล้ว

เธอใช้เวลาเขียนงานวิจัยบทสุดท้าย ซึ่งเป็นคำประกาศเกียรติคุณ แสดงการขอบคุณทุกคน ที่คอยช่วยเหลืองานวิจัย ขณะรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล Santa Barbara มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นวาระสุดท้ายของชีวิต คุณพ่อมนูญศักดิ์จึงเดินทางไปอเมริกาในวันที่ 5 เม.ย. เพื่อรับลูกสาวกลับบ้าน หวังเพียงให้ลูกได้เดินทางสู่อีกภพอย่างสงบ ณ บ้านเกิด

คุณพ่อได้จองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทยให้ล่วงหน้า มีกำหนดเดินทางกลับวันที่ 12 เม.ย. ก่อนเดินทาง 1 วัน เพื่อนๆ นักเรียนไทยช่วยเตรียมการวางแผนการเดินทางกันอย่างละเอียดถี่ถ้วน ป้องกันความผิดพลาดทุกอย่าง อาทิ เคลียร์ค่าใช้จ่ายโรงพยาบาล ยกเลิกการเช่าอพาร์ตเมนต์ ยกเลิกโทรศัพท์ ปิดบัญชีธนาคาร ตลอดถึงการเช่ารถเตรียมเดินทาง ฯลฯ

แม้จะเป็นภารกิจการจากลาอย่างไม่มีวันเจอะเจอกันอีก แต่ทุกคนก็ช่วยด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ทั้งหมอ พยาบาลเข้าเยี่ยมอำลามนัญยาไม่ขาดสาย จนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลต้องจัดห้องพิเศษให้เป็นการเฉพาะ

ผลการตรวจสุขภาพครั้งสุดท้าย น้ำมนต์อยู่ในอาการที่ดีมาก แพทย์ประจำตัวจึงออกหนังสือ Fit to Fly ให้ --- วันนั้นเธอบอกกับพ่อว่า The sooner the better

วันที่ 14 เม.ย. ศาสตราจารย์อลัน ฮีเกอร์ เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ได้อนุมัติปริญญาเอกสาขาฟิสิกส์ให้ " ดอกเตอร์มนัญยา " อย่างเป็นทางการ ขณะที่เจ้าตัวรู้ดีว่า คงมีลมหายใจได้อีกไม่นาน จึงแจ้งให้คุณแม่ และน้องชายเดินทางมาเจอหน้าเป็นครั้งสุดท้าย

วันที่ 17 เม.ย. น้ำมนต์คุยกับพ่อ แม่ และน้องชายได้น้อยลง กระทั่งอยู่ในอาการนิ่งเงียบ

... บ่ายวันถัดมา 18 เม.ย. 2554 ดอกเตอร์มนัญยาก็จากไปอย่างสงบด้วยวัยเพียง 28 ปี

วันที่ 20 เม.ย. ทาง UCSB จัดพิธีมอบปริญญาให้ " ดอกเตอร์มนัญญา " อย่างยิ่งใหญ่ และสมเกียรติ มีนักศึกษาไทย เพื่อนร่วมคณะ คณบดี และศาสตราจารย์ผู้อนุมัติปริญญาเข้าร่วมเชิดชูเกียรติ พร้อมประกาศจัดตั้งกองทุน " มนัญยา ตันติวิวัฒน์ " ขึ้นในมหาวิทยาลัย เพื่อเป็นเกียรติ และระลึกถึงมนัญยา ในฐานะนักศึกษาที่อุทิศตนให้กับงาน และทำหน้าที่เป็นมากกว่านักศึกษา รวมถึงจะเป็นกองทุนการศึกษาแก่นักศึกษารุ่นต่อๆ ไปด้วย คงไม่มีบรรยากาศการรับปริญญาของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งนี้ครั้งไหน จะเศร้าสลดได้เท่าครั้งนี้อีกแล้ว

--- เจ้าของปริญญาอันน่าภาคภูมิ...มีเพียงภาพถ่ายเข้าร่วมพิธี!!!

ศาสตราจารย์ฮีเกอร์ รวมถึงผู้แทนดูแลนักเรียนไทยจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้ขึ้นกล่าวยกย่องบัณฑิตแห่งปีอย่างยิ่งใหญ่ คุณพ่อคุณแม่ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ --- เธอคือแบบอย่างของนักเรียนไทยที่มุ่งมั่น อดทน ไม่ย่อท้อ จนประสบความสำเร็จ

" ผมร้องไห้ด้วยความปลาบปลื้ม เพราะวันนั้น ลูกไม่มีโอกาสอยู่ในงานรับปริญญา " คุณพ่อเล่า

ในวันที่กำหนดว่าจะเดินทางกลับเมืองไทย สายการบินที่เธอโดยสาร แจ้งครอบครัวตันติวิวัฒน์ว่า ไม่สามารถให้ผู้ป่วยขึ้นเครื่องได้ โดยอ้างเหตุผลทางการแพทย์ ทำให้มนัญยาถึงกับมีอาการช็อกอย่างเห็นได้ชัด--- เธอผิดหวังมาก

" ทำไมมาบอกเราเอาวันจะเดินทาง " คุณพ่อมนูญศักดิ์ บอก

ล่วงเลยไปถึงวันที่ 22 เม.ย. สายการบินดังกล่าวจึงอนุญาตให้เธอ และครอบครัวเดินทางกลับประเทศไทย ในเที่ยวบินเดิม เพียงแต่ร่างของดอกเตอร์มนัญยาต้องไปอยู่ใต้ท้องเครื่อง ยังโชคดีที่พนักงานต้อนรับจัดที่นั่งให้คุณพ่อ พอจะวางภาพถ่ายของเธอไว้ข้างๆ ( ทั้งที่น่าจะเป็นที่นั่งของดอกเตอร์มนัญยาขณะยังมีชีวิต) พร้อมกับบริการไวน์ขาวเพื่อการเฉลิมฉลองปริญญาอันสูงค่ายิ่งตามคำขอของพ่อ

ก่อนและหลังพิธีพระราชทานเพลิงศพไปเมื่อวันที่ 1 พ.ค. 2554 ครอบครัวตันติวิวัฒน์ แสดงความขอบคุณต่อผู้ให้การช่วยเหลือในการนำศพ " ดอกเตอร์มนัญยา ตันติวิวัฒน์ " กลับบ้าน ขณะเดียวกันได้ร้องขอความเป็นธรรมไปยังผู้บริหารสายการบินแห่งนั้น เพื่ออธิบายถึงความผิดพลาดที่เกิดขึ้น ในการปฏิบัติต่อความประสงค์ของผู้ป่วย เพื่อไม่ต้องประทับไว้ซึ่งความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวใดอีกในวันหน้า

" ดอกเตอร์มนัญยา ตันติวิวัฒน์ " สร้างความสำเร็จให้ตัวเองจนเที่ยวบินสุดท้าย และสร้างชื่อเสียงให้ประเทศในฐานะนักเรียนทุนอย่างสมเกียรติ ... คุณค่าเธอควรมีมากกว่านี้ ?

ชีวิตคน สั้นครับ ... ทำอะไรก็รีบทำครับ …

น้ำมนต์

(ที่มา : http://tiny.cc/lrbz0 )
ขอขอบคุณ คุณกวิน ชุติมา

กิจกรรมชมรมแสงเล็กประจำเดือนพฤษภาคม 2554

2011-05-27T10:09:00.002+07:00